6e AFT

Gisteren had ik de zesde AFT (lipofilling na liposuctie). In samenspraak met anesthesioloog was ik als eerste aan de beurt, zodat ik na afloop het langst de tijd zou hebben om bij te komen. 
We moesten er om 7:15 zijn. Dat is voor mij heel vroeg, en deze keer voor mijn man blijkbaar ook. Nadat we iets te laat de deur achter ond dichttrokken bleek dat we eerst moesten krabben. En dat we niet wisten waar de krabber eigenlijk lag…

Iets te laat dus, maar dat bleek geen probleem. Na de controles direct omkleden en al heel snel gehaald naar de voorbereiding op de OK. Helaas zag ik daar de medewekster die een van de vorige keren veel mislukte pogingen had gedaan het infuusnaaldje in te brengen, en ik kon me nog levendig die pijn herinneren. Maar zij was opgewekt, bij haar ging het altijd goed. Nou, nu dus weer niet. Na enig gepruts zat ie in mijn rechterhand. Maar toen ik bijkwam uit narcose in mijn linkerhand. En rechts was opgezwollen en pijnlijk. Doet nu nog steeds zeer.

De pc kwam vooraf aftekenen en we kregen discussie waar het vet vandaan gehaald moest worden. Afgesproken was kussentje onder billen, flanken en buik. Maar nu had ze het naast flank over achterkant bovenbenen, maar niet over buik. Check in dossier, welles-nietes etc. Want er was niets meer uit mijn buik te halen vs je hebt nog nooit wat uit mijn buik gehaald. Dus dat is toch afgetekend.

Op de operatiekamer moest ik in buikligging beginnen, heel charmant met bekkenkussen, en kussen onder borstgebied. Oja, dan was kussentje voor mijn hoofd ook wel een goed idee. Armen moesten boven mijn hoofd, maar die beweging kan ik niet zo goed maken en mocht dus toch naast me. In deze vreemde houding het masker op om me weg te maken.

Eenmaal weer bij was ik volledig gedesoriënteerd. Waar was ik? Toch niet in het ziekenhuis, dat zou pas over een paar weken zijn, droomde ik misschien? Uiteindelijk ogen ver genoeg open om onder de dekens te gluren en vanwege de pleisters was me duidelijk dat dit na de operatie was. Maar dat infuus aan de verkeerde hand? Ook had ik het koud. Niet een beetje, maar klappertanden. Of ik een ijsje wilde? Nou, wat denk je zelf? Er werd een opgewarmde deken gehaald en na nog even weggedoezeld te zijn bood iemand me een kop thee aan. Kijk, dat was een goed idee.

Terug op zaal eerst naar toilet. Daar moest ik vastgehouden worden, want ik was nogal van het padje. In het bed leek ik even hyper, had wel zin in kopje buillon en dacht de wereld aan te kunnen. Gevolgd door een wegtrekker dus lekker getukd. Dit patroon herhaalde zich de hele middag, maar na elk piepklein beetje eten moest ik zo boeren dat ik bijna misselijk was. Zo’n bakje heb ik de hele middag onder handbereik gehouden.

Eind van de middag de pc: er is vet gehaald uit achterkant bovenbenen (ze was zelf verbaasd dat ze daar al eerder was geweest, maar goede nieuws zelfde gaatjes als vorige keer gebruikt), flanken, en jawel, buik. Omdat ze volumeverschil zag is in de recherborst 150cc en links 210cc gespoten.

En nu ben je op.

???


Je vet is nu op. Ik heb het overal vandaan moeten schrapen. Voor een volgende keer moet je eerst aankomen.

???? Volgende keer? Dit zou toch de laatste zijn? 
Dat weten we pas over een paar maanden. Duimen dat het vet goed blijft plakken. Het volume lijkt nu in orde, er is geen huidoverschot meer, maar er zit natuurlijk nog veel vocht in. De vorm is nog niet echt mooi rond, met rare uitbolling uit de ronding (kan niet uitleggen, maar ziet er niet fraai uit)..

Daarna gesteggel over wanneer tepeltattoo zou kunnen. Nu heeft ze gezegd dat te gaan regelen, maar de ervaring leert dat dat nog wel eens vergeten wordt. 
Net gebeld: Over 2 weken controle bij Sissi, over 10,5 week de 6 weken controle bij mijn pc (eerder had ze geen plek).

Ik zit met een dekentje en kop thee op de bank. Nu nog amper pijn, dat is fijn. Wel moe, want op mijn rug slapen vind ik echt een dingetje. En dat moet nu weer 6 weken.

Nu vooral rust pakken. En niet te snel weer beginnen. Dat is best lastig.