Controle na 6e AFT en tepeltattoo

Afgelopen maandag controle bij de pc. We zien nu (2,5 maand na de 6e AFT) een aardig resultaat, al is het toch wat hobbeliger dan gehoopt. Pc was er van overtuigd dat het volume nu meer was dan voor de amputaties: Totaal volume ingespoten vet per kant rond 1000 ml, re iets minder dan links (60 cc) --> 50 % = 500 ml,  ongeveer gelijk aan gewicht vooraf, maar ik heb mijn oude bh’s nog en die zitten veel te ruim. Ik denk dat er minder dan 50% is blijven zitten. Ook dacht ze dat ik door stress gemakkelijk afval, maar ik heb juist het tegenovergestelde, en doe erg mijn best om op stabiel gewicht te blijven. Was ze soms in de war (alweer…) met een andere patiente?

Ze zag bij het onderzoek aan beide kanten mooi ronde contour, maar inderdaad rechts nog geringe intrekking lateraal > dan links, en in het linkeronderkwadrant nog wat 'gedeukt' aspect. Beide kanten voelen wel mooi soepel.

Voor nu laten we het zo, over een half jaar verder kijken of dit op natuurlijke wijze nog goedkomt, of dat een lift een oplossing kan zijn.

Ik voelde zelf onder de arm rechts wat hobbeltjes..: bij palpatie geen circumscripte noduli te voelen, meer soort onregelmatigheid over de ribben.Ik moet er maar op vertrouwen.

Qua donorplekken heb ik regelmatig het gevoel van tochtvlagen langs mijn benen, ondanks dat ik kleding aanheb. Heeft waarschijnlijk met het raken van zenuwen te maken, de verwachting is dat dat wegtrekt.

Hierdoor kon de afspraak van vanochtend bij Sophie Timmer doorgaan voor de tepeltattoo’s. Ik was stiknerveus, en nee, niet voor de eventuele pijn. Die verwachte ik niet. Maar weer iets onomkeerbaars. Weer een vol uur aandacht hierop. 

Vooraf had ik het filmpje bekeken dat op haar website staat, zodat ik ongeveer wist wat me te wachten stond.

Sophie is iemand die je eerst op je gemak stelt. Daarna tekende ze de contouren en kon ik in de spiegel kijken of ze op de juiste plek zouden komen. Twee keer aangepast (de ‘borsten’ bleken best verschillend, en littekens waren ook niet meer symetrisch) en toen ging ze aan de slag. Zoals verwacht voelde ik de naaldjes niet. Wel mijn emoties. Ik heb mijn tranen binnen kunnen houden, maar dat kostte me wel moeite. Wel gek om een schrijnend gevoel te krijgen op een plek waar ze helemaal niets gedaan had.

Ze had gewaarschuwd dat de eerste keer ‘te felle kleur’ zou lijken, maar dat vond ik nog wel meevallen. En ik vind nu het 3D-effect nu al prachtig. En het meest zichtbare gedeelte van de littekens zijn hiermee weggewerkt.
Beide kanten zijn nu afgeplakt en die pleisters mogen de komende 3 dagen niet verwijderd worden. Dat is wel ingewikkeld douchen. Zweten (sporten, sauna etc) is de komende tijd ook geen goed idee, en ik moet oppassen dat er geen kleding daar schuurt). Vanaf maandag 1x per dag voor het slapen de zalf smeren die ze meegaf. En als er korstjes ontstaan: niet aankomen! 

Neem je tijd voor herstel. Ik doe mijn best.

Eenmaal thuis bleek ik toch wiebeliger dan gedacht. Weer de confrontatie met dit proces is toch pittiger dan ik hoopte.

Over 6 weken terug om het af te maken.