2025-12-24 beetje zorgelijke ontwikkelingen

Ik ben inmiddels bijna drie weken ziek, zonder dat tot nu toe een duidelijke oorzaak is vastgesteld. De klachten bestaan uit aanhoudende slapte, koorts dan wel temperatuurverhoging en hoesten. Na twee antibioticakuren — één gestart in Nederland en later een aanvullende kuur — is het hoesten duidelijk verminderd en inmiddels bijna verdwenen. De temperatuurverhoging blijft echter een probleem.


 

Omdat ik het gevoel had dat er langzaam verbetering optrad, heb ik toch besloten om een ongeveer een week durende cruise te maken. Inmiddels is het dag vijf of zes van deze cruise en bevinden we ons op zee. Aanvankelijk leek dit ook haalbaar, maar gisteren werd ik alsnog ongerust.


 

Ondanks beide antibioticakuren bleef mijn lichaamstemperatuur zonder paracetamol in de middag boven de 38 °C uitkomen. Ook na afronding van de kuren bleef dit beeld bestaan. De scheepsarts gaf aan dat hij momenteel geen verdere behandelopties heeft. Positief is wel dat het hoesten sterk is verminderd.


 

Mijn energieniveau wisselt. Zolang ik paracetamol gebruik, zakt de temperatuur overdag tot ongeveer 37,1 °C. Na inname ga ik hevig zweten en daalt de temperatuur weer. ’s Ochtends meet ik niet, maar omdat ik ’s avonds en pas weer ’s ochtends paracetamol inneem, ga ik ervan uit dat de temperatuur dan nog verder zakt.


 

Toch maakt het me nerveus dat ik afhankelijk ben van paracetamol om normaal te functioneren, terwijl er geen duidelijk zicht is op herstel en alle beschikbare opties zijn benut. Gisterenmiddag was er een moment van extra onrust toen de temperatuur na paracetamol niet direct daalde. Achteraf vermoed ik dat dit samenhing met het drinken van grote hoeveelheden koud water, waardoor zweten moeilijker op gang kwam. Dat lijkt achteraf loos alarm, maar de onderliggende zorg blijft.


 

De bloedwaarden geven ook aanleiding tot vragen. De CRP was 100 bij start van de antibiotica, steeg bij aankomst op het schip naar 120 en is inmiddels 139, ondanks de behandeling. De witte bloedcellen zijn wel normaal. Voor zover ik begrijp past dit niet bij een klassieke bacteriële infectie en suggereert het dat er mogelijk iets anders speelt.


 

De scheepsarts vermoedt dat dit mogelijk kankergerelateerd is. Na eigen naspeuringen lijkt dat een plausibele richting. Ik heb hierover kort telefonisch overleg gehad met het AVL; zij waren hierin terughoudender en adviseerden vooral paracetamol te blijven gebruiken en het uit te zingen, zolang de temperatuur onder de 38,5 °C blijft.

Momenteel werkt dit. Moet nog even 2 dagen uitzingen en dan ben ik in elk geval weer binnen bereik van nl ziekenhuis. 
 

3 reacties