Van vliegenzwam naar kerstboomglitter
Nou… daar ging ik dan. Nog geen dag nadat ik mijn vorige blog met een voorzichtig sprankje optimisme online had gezet, begon mijn huid te besluiten dat het tijd was voor een eigen feestje. Eerst één rood, jeukend vlekje op mijn arm. Toen nog één. En nog één. En toen—plot twist—in een paar uur tijd veranderde ik in een soort omgekeerde vliegenzwam: wit met rode stippen. Charmant.
Die stipjes werden vlekken, de vlekken werden óveral, en ikzelf? Ik werd vooral heel, héél erg klaar met die jeuk. De huisartsenpost kon alleen maar bedenken dat ik een allergiepilletje moest gaan halen bij het Kruidvat en mijn eigen huisarts hield het op “netelroos door onbekende oorzaak”. Kortom: uitzitten maar. Kostbare dagen die ik liever had besteed aan herstellen voor de volgende chemokuur, maar ja… mijn huid had duidelijk andere plannen.
Gelukkig gaat het vandaag echt al beter. De jeuk is zo goed als weg en mijn huid voelt nu vooral als schuurpapier, maar daar hebben we dan weer die heerlijk vieze, vette zalf voor die overal aan blijft plakken behalve waar ik ’m wil hebben.
Maar goed, genoeg over mijn carrière als jeukende paddenstoel. Er gebeurden gelukkig ook leuke dingen! De Prins en ik hebben namelijk een kerstboom gekocht. En niet zomaar een boom: eentje met van die heerlijk kitscherige kaarslampjes waar je óf heel blij van wordt, óf spontaan een plekje van krijgt. De boom staat nu uit te hangen (zoals alle echte diva’s) en morgen mag ik helemaal los met versieren.
En verder? Ik probeer te genieten. Van kleine dingen, van lieve bezoekjes, kaarten, berichtjes… al die aandacht doet meer dan mensen vaak beseffen. Zo komen we de dagen door, stap voor stap, dag voor dag. De Prins en ik kijken samen waar dit avontuur ons brengt en voorzichtig naar de toekomst.
Oh, en ja—ik heb mijn haar nog! Maar ergens diep vanbinnen fluistert een stemmetje: “Geniet er maar even extra van…”
4 reacties
O wat erg om zo’n jeuk te hebben. Ik hoop voor je dat dit een eenmalig gebeuren is. Geniet maar lekker van je kerstboom met divagedrag.
Fijne feestdagen en liefs, Monique
Waarom neem je hierover contact op met de huisarts en niet de verpleegkundig specialist van het ziekenhuis waar je onder behandeling bent?
Ja, dat weet ik eigenlijk ook niet, dat had ik misschien wel moeten doen. De huisarts heeft dat trouwens wel gedaan. Weet je, voor mij is het ook allemaal nieuw, de ene week ondraaglijke pijn in mijn benen, de andere week ondraaglijke jeuk, terwijl ik misselijkheid verwachtte. Deze keer ben ik, hoop ik, een stuk beter voorbereid.
Dit is echt specialistische kennis, waarover een huisarts niet beschikt. Zelfs als ik iets heb dat op het eerste oog niks met kanker/kankerbehandeling te maken heeft, verwijst mijn huisarts mij door naar mijn specialist in het ziekenhuis. Want daar ben je nu onder behandeling. Je bent een soort van overgedragen. Ik vind hier een paar dingen fout gaan en dat kan de volgende keer hele serieuze consequenties hebben 1) De intake in het ziekenhuis want kennelijk niet duidelijk gemaakt hoe je daar 24/7 mee in contact kunt komen. 2) Je huisarts die dit zelf gaat proberen op te lossen en je niet terugverwijst naar het ziekenhuis. 3) Je moet zelf ook de regie houden!