Naar Huis

"Het is stil op FB", hoorde ik gisteren. Dat klopt en ik kan jullie vertellen dat dat zo zijn redenen heeft. Ik weet niet wat ik me in mijn bolle hoofd had gehaald over een debulking, maar jongens wat viel dat even tegen zeg. Een ritssluiting van onder naar boven in mijn buik en tig kwaaltjes waar ik even geen rekening mee had gehouden. Aan de verpleging op de afdeling A4 heeft het niet gelegen, wat een verwennerij, maar het heeft nogal een impact op mijn lichaam en geest gehad. Ik ga jullie hier niet met details vervelen want aan alle ellende komt een eind en als de natuur voor 15.00 uur doet wat ze doen moet mag ik straks met Paul mee naar huis. Eenmaal thuis ga ik lekker genieten van man, hond, eigen bed en WC en omdat ik de dokter heb moeten beloven dat ik absolute rust neem en overtuigd ben van jullie medeleven ontvangen we deze week even geen bezoek.

De dokter had trouwens met het wegnemen van het vetschort andere ideeen dan ik, ik heb nog steeds geen maatje 38.