Blog over herstel en hoop

Normaal schrijf ik maar één blog per week, maar omdat de vorige zo zwaar was – en geen woord daarvan overdreven – wil ik toch nog even een paar woorden delen.

Het verdriet en de angst zijn weer een beetje gezakt. De ergste pijn van deze chemoronde is geleden en de wereld ziet er langzaam weer wat vriendelijker uit. Ik zie weer meer aspecten van mijn bestaan: niet alleen de lullige dingen, maar ook de lieve vrienden die hier waren, en de aandacht en attenties die de Prins en ik mochten ontvangen.

Elke dag gaat het een klein beetje vooruit. Ik hoop dat ik deze keer de kans krijg om zowel lichamelijk als mentaal te herstellen voordat de volgende ronde op 8 januari begint. Zoals het er nu uitziet, zou dat moeten lukken.

Vandaag las ik bovendien een gebed dat me raakte en dat ik hoop te kunnen toepassen:

“God, schenk mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen,
de moed om te veranderen wat ik kan veranderen,
en de wijsheid om het verschil tussen beide te zien.”

Ik wens jullie een rustig uiteinde en een heel goed begin van 2026. 🌱