Hoe gaat het dan met jou ?
Goede recensies zijn er minder dan slechte te vinden op het internet.Schijnbaar klagen we graag en er zijn ondernemers die misschien ten onrechte aan de slechte kritiek ten onder gaan.Dat is jammer want de azijnzeikers die altijd wat te pissen hebben verpesten het voor de mensen die de bloemetjes kunnen zien in het dichtbegroeide gras.
Vanwaar nu deze intro ? Het is inmiddels dik 3 en een half jaar geleden dat mijn kankerweg begon.In het begin op dat weggetje met slecht zeg maar ,was ik veel op dit forum te vinden. Het was een geweldige uitlaatklep en de hele niet zelf gekozen maar plotseling aangewaaide lieve warme kankerfamilie een troost . Alleen mensen in dezelfde toestand begrijpen wat het is althans een beetje. Hoe je het draait of keert jouw weg loop je voornamelijk alleen. Wonderlijk was het hoe ook hoe mensen van me gingen houden toen het idee ontstond dat ik dood zou gaan.Toen dat niet zo snel gebeurde was het ook weer wat moeilijker om van me te houden.
Ik heb geluk gehad heel veel geluk en terwijl er lieve mensen rond me heen weg vielen geveld door deze ziekte rees de vraag op waarom blijf ik gespaard ? Althans voorlopig want het angstig beestje knaagt aan mijn hersenen , het kan ieder moment terugkomen.
Maar niet nu , alhoewel , had ik het al niet jaren voordat het ontdekt werd ? Zalig zijn de onwetenden en ik leef door. Ik probeer het goede te doen en mijn verlangen dat alles weer zou worden als er voor is inmiddels verandert in het besef :het word nooit meer normaal en dat is ook oke.
Afgelopen week heb ik weer het bevolkingspoeponderzoek uitgevoerd.Blijft een lekker klusje maar alles voor het goede doel.Denk ik dat het weer raak zou kunnen zijn ? Nee ik ben veel banger voor de uitzaaingen en hoe gaan we die ooit determineren ?Maar wat niet weet wat niet deert.
Ik hoorde dat in de nabije toekomst 1 op de 2 mensen kanker gaat krijgen. Dat is veel heel veel en iets om over na te denken.
Onlangs overleed 1 van de mensen die mij met open armen ontving op Kanker.nl (Zweef/Timo ). Het raakte me en met mij vele anderen ook.Ik ben hem heel dankbaar.Aan kanker kun je dood gaan dat is een harde realiteit en tegelijkertijd wil ik hier iets positiefs neerzetten het kan ook zijn dat je ondanks een eerste instantie negatieve prognose doorleeft . In beide gevallen geld wat doe je met de tijd die je gegeven is ?Drink je azijn of plant je bloemen ?
Laten we elkaar helpen en steunen.
9 reacties
Hallo Brigitte,
Fijn weer wat van je te horen en nog fijner te lezen dat het goed met je gaat. Als je van iemand opeens lange tijd niets meer hoort die voorheen regelmatig blogde vraag je je toch af....
Wat een schok, Zweef niet meer onder ons. Hij was echt een dragende balk hier op het forum. Voor iedereen een hartelijk woord , en die humor waarin hij het zware net weer even wat lichter maakte. Wat een gemis voor zijn kankerfamilie hier ook.
Ik onderstreep je laatste zin, laten we elkaar helpen en steunen!
Liefs, Ingrid
Ha Ingrid,
Het minder bloggen van mij op kanker.nl heeft alles te maken met het wat dat betreft in rustiger vaarwater gekomen te zijn en het gevoel mijn kankergeschiedenis ook niet te hoeven uitmelken. Dit voelt naar naar mensen toe die op dit moment een zwaar pad lopen (er zit ook voor mij een ego dingetje in wat is het leuk gezien te worden geliked etc en Brigitte moet dat dan op deze manier?) Tegelijkertijd is het raar om niets meer van mij te laten horen want ik heb echt heel veel aan jullie steun en liefde gehad.Het is fijn als mensen iets aan mijn blogs hebben en ik hoop dat anderen in dezelfde situatie iets beter voor bereid zijn door het lezen van mijn blogs.. (maar dan gebeuren er vast weer andere raadselachtige dingen )
Afijn heel veel hersenspinsels dus..
Liefs Brigitte
Wat een fijn berichtje vuurpaardje.
Dankjewel ik sluit graag aan, laten we elkaar helpen.
Kanker.nl is daarvoor een fantastisch medium.
groetjes Cees
Ha Cees,
Jij was en bent ook een hulp voor mij! Dank je wel daarvoor.
Liefs Brigitte
Fijn te lezen dat het goed met je gaat Brigitte. Je beschrijft goed hoe het is als je eenmaal kanker hebt gehad en een doorlever bent. De omgeving is van de schrik bekomen en gaat door zoals het voor hen was, terwijl voor jou je leven voor altijd is veranderd. Het overlijden van Timo heeft mij ook geraakt. Op zondag was ik nog bij hem in het AVL, dacht hij nog naar huis te kunnen en op zaterdag is hij daar overleden. Ik prijs me gelukkig hem gekend te hebben en hoop de positiviteit, de kracht en het optimisme dat hij altijd uitstraalde, ook tot het laatst te hebben. Daarin is hij een groot voorbeeld voor mij en vele anderen.
Liefs, Monique
Lieverd ook jij bent met jouw positieve energie die je omzet in blijken van herkenning en troostende woorden een hulp voor mij en zeker ook voor anderen.Dank daarvoor.
Liefs Brigitte
Hoi Brigitte
Goed om weer eens wat van je te lezen en te horen dat het nog steeds goed met je gaat. Dat angstige beestje is zo herkenbaar, soms op de voorgrond maar door het leven te leven denk je er toch niet altijd aan.
Lieve groetjes Silvia
Heeeeyyyy lieve Brigitte,
Daar ben je weer!!!! Wat heb ik jou gemist zeg! Je prachtig geschreven verhalen en je positiviteit ❤️ Zo fijn om te lezen dat het goed met je gaat. Ik heb vaak gedacht; ze is er toch nog wel? Die onzekerheid blijft…. Net wat je schrijft , er vallen er zoveel weg om ons heen. Wederom schrijf je exact de dingen die ik ook zo ervaar. In de eerste jaren overleven en verstand op nul, eerst beter worden! Maar nu zit het vooral in mijn hoofd …. En idd bang voor uitzaaiingen.
Je bent toch ‘schoon’ en door…. Maar zo zit het niet in elkaar. De angst wordt niet minder. Ik leef van dag tot dag. Geniet van alles waar ik van kan genieten. De zingende vogeltjes, de prachtige bloemetjes, de mooie luchten, de overvliegende, gakkende ganzen, mijn geweldige lieve gekke labradoodle, en nog veel meer….. Over 2.5 week word ik weeeer geopereerd, de 4de operatie in 3 jaar. Ik ben voor het eerst bang ….
Maar over 2 maanden trouwt onze oudste dochter dus dan moet ik hersteld zijn en daar ga ik voor!!🙏 De operatie zou al in januari plaatsvinden, maar dat is helaas niet gelukt 😓
Jouw blog geeft mij kracht en positieve energie, nogmaals dank wijffie!
Samen zijn we sterk!!!! Met z’n allen zijn we sterk , dit is ons bondje ❤️🙏
Heel veel liefs voor jou en voor iedereen 😘😘😘
Groetjes Sylvia Scheff
Ach lieve Brigitte wst fijn om te horen dat het goed met je gaat. Laat je de uitslag van je poepje nog weten?
Nee het leven wordt helaas nooit meer zoals het was voor de diagnose. Maar ik ben er nog en jij bent er ook nog. We hebben allebei de eerste drie jaar overleefd en ik heb ergens gelezen dat dat heel gunstig is.
Het leven cq de relatie met voeding, darmen en poep is ontzettend veranderd. Nooit gedacht dat ik ondanks incontinentie - en dus altijd luiers buutenshuis- toch gelukkig kan zijn, meestal dan. Want er zijn ook dagen van diepe wanhoop en soms zelfs de twijfel of dit wel kwaliteit van leven is. Omdat de darmen en dus ook de stoelgang weer van slag zijn. Op die momenten voel ik me ook weer patient.
Maar we nemen het maar dag voor dag. Het is wat het is.
Lieve groet, Marlies