Poepie oke ?

Laat je even weten of je poepie oke is?1 van mijn mede endeldarmloze lezers vraagt het nav mijn laatste blog. Waarin ik melding maak van het darmkanker onderzoek.

Ik heb het niet zo op bevolkingsonderzoeken. Dat is niet handig maar wel het echte verhaal.

Ik ben een schijterd ,dat weten de lezers van mijn blogs allemaal.

Dat was nooit zo en ik laat al jaren mijn borsten pletten iets wat ik op zich al een vreselijke manier van borstonderzoek vind maar oke. Nooit was er iets aan de hand tot pak hem beet 10 jaar geleden. Ze hadden iets verdachts gezien in mijn rechterborst en dat vergde nader onderzoek.Ik kreeg gelijk een mamma verpleegster toegewezen die beide borsten zorgvuldig palpeerde (bevoelde )Ze voelde niets verdachts , ik had tot dan ook niets gevoeld , maar ze nam mijn gevoel van opluchting in 1 klap weg door te zeggen , bij de meeste gevallen van borstkanker voel je niets. Oef. Door naar de echo s. Er zat toch echt wat en volgens de ingeroepen chirurg die ook nog eens keek vergde de borst toch echt nader onderzoek.Ondanks de tv spotjes dat je binnen 1 dag  de hele onderzoeksroute bewandelt en meteen na afloop de uitslag krijgt was dit in mijn boerenziekenhuisje dus niet zo er werd een afspraak gemaakt voor een stereotactisch biopt een paar dagen dagen later. In de tussentijd bezocht mijn toenmalig partner het hele internet en wist meer over borstkanker en aanverwante borst ellende dan de artsen in kwestie en kwam tot het ongevraagd advies dat ik maar beter preventief mijn beide borsten kon laten verwijderen.Wat  de meest mannen smullen van borstvergroting  en die van mij dringt aan op verwijdering ?Toen ik op  mijn buik op de tafel lag en er een hapjes (biopten )uit mijn verdachte borst werden genomen had ik spijt dat dit al niet gebeurd was. Wat een verschrikkelijk pijnlijk onderzoek. Een middeleeuwse marteling. Waarom waarschuwt niemand hier voor ? De verpleegkundige die bij mijn hoofd me zat terwijl ik op de verhoogde tafel lag  terwijl de chirurg onder mij hapjes nam ,vertelde dat het inderdaad zo is dat sommige borsten niet goed verdoofd kunnen worden en vrouwen alles voelen.Na 10 hapjes werd de tumormarker in de borst geschoten en mocht ik de ruimte met tranen over mijn wangen verlaten.De chirurg was dik tevreden met zoveel goede biopten waarop een sterrenregen te zien was en ik nam me ter plekke voor :dit nooit meer.

De uitslag was  gelukkig goed en de mamma verpleegkundige en ik namen afscheid, Ze drukte me wel op het hart mijn borsten goed te controleren. (?)Eind goed al goed.

De doe het zelf testjes zijn natuurlijk stukken makkelijker maar de eerste poeptest negeerde ik, ik had immers bloedende aambeitjes en dan vinden ze altijd bloed in de poep.

Lekker simpel gedacht , een paar maanden later was ik goed aan de beurt en begon mijn endeldarmkanker avontuur.Ik was blij dat ik mijn voormalig partner niet meer had want die had waarschijnlijk vriendelijk gesuggereerd dat ik uit voorzorg mijn hele darmenstelsel maar moest laten verwijderen.

Ondertussen had ik nog een borstpletonderzoek  en een poepie onderzoek en ergens heb ik ook nog meegedaan aan een thuistestje baarmoederhals kanker , dat was ik helemaal vergeten totdat er een bericht kwam dat ik ook tot de groep vrouwen behoor waarvan de gegevens gelekt zijn.(AVG)Uit kwaadheid heb ik me aangemeld voor de massaclaim.

De laatste uitnodiging voor het borstpletten heb ik overgeslagen misschien dom maar o wat heb ik een angst voor een mogelijk stereotactisch biopt.

Recent heb ik dan toch weer staan poepscheppen en hoewel ik vind dat mijn poepie er niet verdacht maar helemaal niet zo goed uitziet (maar daarover misschien later meer) was de uitslag helemaal oke.

Ik ben dankbaar en de vlag gaat weer voorzichtig uit.

Liefs Brigitte