Ondertussen..........

Ondertussen zit ik niet stil. Ik doe bijna alles wat op mijn pad komt. Ik heb al eerder gezegd dat ik aan FOMO lijd (fear of missing out); dat is echt waar. Ik wil niets missen. Vandaag heb ik, morgen is niet beloofd. Dus als het mogelijk is, ga ik ervoor! 

Ik heb vandaag met mijn (stap)maatje Suus een fietstocht van bijna 50 km gemaakt! Ik heb mezelf wel overtroffen vandaag. Ik had meer last van zadelpijn en hooikoorts dan van mijn been. Dit is de eerste keer sinds mijn operatie dat ik op de fiets ben gestapt om buiten te fietsen. (nou ja, vorige week met de buurmeisjes ijs gaan kopen, maar dat stelde niets voor; dat was om 't hoekje)Tja, dat ging echt zó goed. Eenmaal op de fiets lukt het wel. Alleen het opstappen en het optrekken is het lastigst. Het rechterpedaal moet omlaag om de voet te plaatsen, dan het pedaal omhoog draaien en staand wegfietsen om kracht te zetten op het linkerbeen. Zo doe ik dat dus. Maar ik ben vandaag geen gevaar voor het verkeer geweest, hihihihi! En, ik moet wel zeggen, dat een e-bike super fijn is om te touren. Wij zijn van Almere Poort naar Naarden en Huizen gefietst en dan weer naar Almere Stad. Onderweg twee keer gestopt voor een versnapering en een drankje. Wat heb ik toch genoten. Jeetje, pas als je weet dat niets vanzelfsprekend is, ga je bewust genieten. En het was fantastisch mooi weer. Onze volgende fietsroute is al gepland hoor!

Ik merk wel, dat mijn linkerbeen en heup ongemakkelijk aanvoelen. De linkerkant compenseert de rechterkant en dat is goed te voelen. Wel lastig. Ik ben de laatste tijd ook heel stijf. Misschien is dat ook mijn eigen schuld. Ik ben wat zwaarder geworden en ik ben heel laks geweest met fysio. Ik ben de motivatie kwijtgeraakt. Ik moet mezelf dwingen om er naartoe te gaan. Het heeft niets met de begeleiding of de groep te maken, maar ik was zo gedemotiveerd geraakt toen het duidelijk was dat ik alweer kanker had, dat niets mij meer kon schelen. Ik dacht: waarom moeite doen als ik toch niet beter word. Ik weet dat dat niet de juiste instelling is. Ik moet juist proberen zoveel mogelijk gezond te blijven (hihihihi, dat woord "gezond" klinkt ineens zo stom) om de komende klappen op te vangen. 

Dat zwachtelen heb ik ook gelaten voor wat het is voor even. Ik ben het ook zó zat! Alles wat te lang duurt en uitzichtloos lijkt, maakt me ongedurig. Ik appte de beste meid met de boodschap dat ik voorlopig niet meer wil, omdat het zo warm is en ik wil ook willen genieten van mijn zomerkleding. Dat stomme zwachtel ziet er niet uit onder jurkjes en strakke broeken! Ik draag voor nu even mijn steunkousen. Gevolg is wel dat het been na een dag van inspanning veel dikker is. Ach, dan lig ik wat langer aan dat compressieapparaat en slankt het been weer af.

Ik heb vorige week 2 dagen lang in mijn tuin gewerkt. Ik wil die af hebben, voordat ik onder behandeling ga. Ik wil straks tegen een mooie tuin aan zitten kijken als ik me ziek, zwak en misselijk voel! Ik heb allemaal bloemen in de grond gestopt en wat leuke spullen besteld om de tuin op te pimpen. Daar kan ik ook zó van genieten: rommelen in de tuin. Dat is ook een eindeloos project. Ik zie altijd wel iets wat moet gebeuren. En zo blijf ik aan de gang. Maar dat vind ik helemaal niet erg!

Met een goede vriend van vroeger heb ik afgesproken dat we in de zomer gaan kamperen in de tent. Dat is ook een lang gekoesterde wens van mij. Ik ben sinds zoonlief puber was geworden nooit meer gaan kamperen. Alle spullen stonden maar te verstoffen. Eindelijk heb ik nu iemand gevonden die willing is om mee te gaan. Ik heb er zó een zin in! Alles hangt natuurlijk af van wat het ziekenhuis voor mij in petto heeft. En misschien lukt het ook wel tussen de chemo's door. Je weet maar nooit.  

In de zomer heb nog een festival op de planning staan en een weekendje weg met mijn nichtje. Ik heb nog een hotelbon liggen en daarmee wil ik naar Maastricht. Lijkt me heel erg gaaf! Ik heb het zó leuk gehad met mijn nichtje in Porto dat we meteen besloten hebben om weer samen erop uit te trekken!

In augustus willen enkele collega's meedoen met een mud run. (modder; vreselijk) Als het me lukt, ga ik gewoon meedoen. Het zal wel zwaar zijn, maar ik ga die uitdaging aan. Ik houd niet van modder en vind het vies om het onder mijn voeten te voelen. Ach, ik leef maar één keer, ik doe het gewoon! Ik hoop zó dat het mij gaat lukken. Lol gaan we zeker hebben. 

In november komt mijn favoriete band "The Script" weer naar Nederland en daar ga ik alweer heen. In mijn eentje, maakt niet uit, genieten van goede muziek!

Tja, stilzitten doe ik niet. Geen tijd daarvoor. Ik pluk de dag tot het niet meer lukt!