4e keer taxol + 2e keer herceptin + ice cap

Afgelopen dinsdag moest ik om 8.00u in het ziekenhuis zijn. Extra vroeg vertrokken, maar evengoed in een fikse file beland en bijna een uur te laat. Bij de prikpost aangekomen, bleken er meer dan 20 wachtenden voor me te zijn door onderbezetting die dag. Vooral geen stress krijgen en eerst maar een kop koffie halen. Uiteindelijk is alles gelukt en was ik om 16.00u weer thuis. Ook dit keer viel het weer mee en ook nog geen haaruitval dankzij de icecap. Wel ruim 2,5 kg aangekomen sinds de start van de behandelingen. Alles wat ik tot nu toe had verwacht is niet uitgekomen. Zo had ik nl. ook gedacht dat ik zou afvallen, maar niets is minder waar. Ik voel me, tegen alle verwachting in, nog steeds goed, maar ik heb een soort van net niet echt misselijk gevoel, dat ik, hoe strijdig het ook klinkt, wil weg eten. En dat gaat de hele dag (en avond) door. Gevolg opgezwollen buik en een weegschaal, die me in mijn verbeelding verwijtend aankijkt. Op advies van de verpleegkundige een tablet metoclopramide genomen, maar me niet op tijd gerealiseerd dat dit een neurologische bijwerking kan hebben, die kennelijk mijn rusteloze benen activeerde. Dat was afzien! Mijn gebruikelijke medicatie hielp niet met als gevolg, dat ik gek werd van de jengelende, zeurende pijn in mijn benen, de hele avond niet stil kon zitten en vervolgens ook niet kon slapen. Die pillen gaan dus de spreekwoordelijke prullenbak in. Overigens doet dit me eraan herinneren, dat sinds ik na de 2e behandeling kon stoppen met de dexamethason, gelukkig ook niet meer hyper ben geweest. Zo wisselen de ongemakken zich tenminste nog een beetje af. Volgende week alleen taxol en de week daarop ook, met daarna de MRI om te response te meten. Spannend!