Samen kankeren...

Nou nee, deze hadden we niet bedacht. Ik al twee kankers, nu mijn Ruud ook. Prostaatkanker. Het verdacht bestond al vanaf begin december, werd (zo goed als) bevestigd na de eerste 'blik' van de uroloog. Nu dan de uitslag van MRI en biopt. Blijkt het een heel agressieve prostaatkanker te zijn, op de schaal tot 10 een 9. Wow! Nee, dƭe hebben we Ʃcht niet zien aankomen! Manlief is 77, daarbij 'hoort' een prostaatkanker waar je mƩƩ dood gaat niet ƔƔn! Komende maand nog een PETscan om te kunnen zien of er uitzaaiingen zijn. Waar we dachten woensdag voor het behandelplan te gaan, moeten we daar nu nog tot 21 februari op wachten. Laat dat nou nƩt niet mijn hobby zijn...

Onze wereld op z'n kop
daarin hebben we onze weg gevonden
ineens weer overhoop gegooid
wat we ons niet voorstellen konden
toch, ook nu zijn we samen ƩƩn
wƩten we dat we er hetzelfde in staan
we laten die KKK kutklotekanker
ons nĆ­et de hoek in slaan
een paar weken spannend
met toch ook gezellige en leuke dingen 
wat nĆ­et wil zeggen
dat ik nu loop te jubelen en zingen
HUH!
het is gewoon Ʃcht shit
maar ja, alweer...
tegen wie zeg ik dit...

Veel liefs xxxxxxx Hebe

50 reacties

Dankjewel An! 

De arts keek ook heel verbaasd... om onze reactie, of misschien beter gezegd 'niet-reactie'. Geen paniekuitbarsting of zoiets. Keken wij elkaar aan, oeps, hebben de arts maar gezegd dat we al 15 jaar ervaring hebben (en als je mijn huidkanker meetelt al 39 jaar) en dat ik palliatief ben. 

Het gaat vast goedkomen met ons. Hoe dan ook. Hierover hebben we het al heel vaak gehad samen. Alhoewel daarin ik natuurlijk de patiƫnt ben, maar het is fijn te weten van elkaar hoe je erin staat. Zowel persoonlijk als samen

Knufs terug xx Hebe

Laatst bewerkt: 03/02/2025 - 18:51

Lieve Hebe En Ruud 

Ik heb hardop lopen vloeken en tegen de tafel aangeschopt ,Bah rotkanker zo oneerlijk en gemeen en ja ik weet dat jullie dit ook weer gewoon aangaan en loeisterk met z`n tweetjes zijn maar toch ,dit zou niet moeten mogen bij niemand ,en eigenlijk snap ik er geen jota van ,alles kan tegenwoordig 3d geprint vlees en of groentes naar de maan naar mars maakt allemaal niks uit,maar kanker uitroeien kan maar nog steeds niet .

dikkste knuff voor jullie samen liefs Hes xxx

Laatst bewerkt: 05/02/2025 - 11:07

Och schat,  je bent zó lief!

En ik ben het zó met je eens! We spenderen een Godsvermogen voor 'reisjes' naar de maan en naar Mars, maar nee, zoveel geld voor kankeronderzoek hebben we niet. Tegenwoordig 'verschuilen' ze zich er achter dat dit voor onze volgende generaties van belang is. Dat die ergens naar toe kunnen als wij onze planeet verkloot hebben. Iets van die strekking, ongenuanceerd en sterk samengevat. 

Ergens vorig jaar of het jaar daarvoor een heel programma gezien van nodeloos (veel te veel) geld uitgegeven door gemeenten en provincies. Belastinggeld wel te weten. Miljoenen over de begrootte budgetten heen, en vervolgens wordt 'het item' niet of nauwelijks gebruikt (hoge snelheidslijn bv). En zo kunnen we nog wel een tijdje doorratelen, maar uiteindelijk helpt dat geen zier. 

Maar we gaan ervanuit dat mijn Ruud gewoon geopereerd kan worden en na herstel gewoon vrolijk verder leeft. HUH!

Dikke knufs lieverd, ook van Ruud (heb jouw berichtje voorgelezen). Hoop dat wel ons gauw weer zullen zien!
xxxxxx Hebe

Laatst bewerkt: 06/02/2025 - 18:26

Lieve Hebe,

Een late reactie van mij,  omdat ik plotseling met spoed werd opgenomen in het ziekenhuis,  en gelukkig deze week weer naar huis mocht.  maar beter laat  reageren dan nooit.  Lieve Hebe,   ik wil jou en je man Ruud heel veel sterkte toewensen,  en ja  ik zeg zelf altijd, het is wat het is,  en probeer er toch wat van te maken, ik hoop dat jullie ook die positieve instelling vast kunnen houden,  en er voor kunnen gaan.

Jullie zijn samen,  en samen sterk!!!

Lieve groet,

Bets

 

 

Laatst bewerkt: 07/02/2025 - 09:22

Hey schatten!

Alsof je weet dat ik jullie gisteren gezocht en gemist heb! Hahaha, telepathie dat je nu toch een beetje bij ons bent. Hopen we op Papendal, toch? Sinds de onplezierige ervaring met het kaarsenteam kan ik gewoon niet meer in Frankrijk zijn. Het was mijn droombaan en ik zou nu alleen maar heel erg verdrietig zijn daar. Ruud en ik hadden afgesproken dat voor de rest van ons leven te doen! En dan gewoon alle dagen van de week. Ach... zó'n verdriet!

We zouden mijn 15 jarig 'kankeroverlevingsjubileum' vieren Ć©n ons 10 jarige AD6 jubileum. Sja... doet nog steeds zeer als ik eraan denk, er over praat (gisteren) of erover schrijf. Soms voelt het nog alsof het niet waar is. Gisteren ook... ongekend hoeveel impact het (nog) heeft. 

Maar AD6 loslaten? NOOIT! :-):-):-):-)
Dikke knuffels terug van ons xxxxxx HR

Laatst bewerkt: 17/02/2025 - 15:40