Je wás, maar nee, je bént!

Als je er ooit niet meer bent
wat zal ik dan doen
mijn hoofd zit vol
met zoveel van 'toen'
jouw charisma
jouw grote lach
waardoor iedereen 'naar'
zo vaak milder zag

Het ging om kanker
maar toch ook niet
het is maar nét
hoe je onze vriendschap ziet
je rijdt 'even' een bochtje 
om voor je werk
met wat tubetjes lijm
maak je brokken weer sterk
ik weet niet waarheen
oeps, nogal een omweg gemaakt
daartegenover staat
dat de soep heeft gesmaakt

Jouw thuis bewonderd
over de dijk samen wandelen
tompouces gegeten
een lach in al jouw handelen
we hebben om rat gefoeterd
ik heb al jouw vallen gezien
die éne briljante díe was het voor mij
toch rat dacht... nog niet misschien
voor jou en jouw lief
vreselijk vervelend
en wij maar lachen
en met woorden spelend
en jij
ja jij
tussen alle rattenellende
hield je toch nog van Willy en mij...

En nu
is het NU
jij bent er niet meer
wel Godallemachtig
wat doet dat zeer!
ik mocht je nog zien
moest van jou jouw krullen kroelen
dát is nou echt
wat ze met vriendschap bedoelen

Als je er ooit niet meer bent
wat zal ik dan doen
ik wil verder denken
niet alleen maar aan 'toen'
beloof ik je plechtig
Kamanido blijft bestaan
je zult erbij zijn
als we bij elkaar staan
ik schreef iets voor jou
bij Willy's (wolven)verrassing
recht uit mijn hart
op jou van toepassing
nu is het 'je wás'
maar nee lieve Zweef
je bént
zolang als ik leef 💕❤️💕
 

Je bent één van ons
toch de leider ben jij
als roedel om je heen
staan we met liefde aan je zij
je bént er voor ons
sprint en spurt en doet
als wij nog moeten denken
hoe dit of dat nou moet
(re)actie
is jouw ding
je bent het middelpunt
van onze kring

Jouw roedel is stil
gedrag verandert
gevaar op de loer
de angst meandert
als een kronkelende rivier
onrustig gekronkeld
hebben wij als dank
dit voor je bekonkeld
een diepe dank
voor dat je bént
onze dierbare vriend
een gewéldige vent!

 

26 reacties

Hai lieve Leuki!

Een heel dierbare lotgenoot (prostaatkanker) die ons met liefde als cement aan elkaar verbonden heeft. Bijeenkomsten georganiseerd, waarvan vele ook bij hem. We brachten allemaal wat mee, spraken over alles en van alles én het mocht óók over onze kanker gaan. Het was gewoon altijd goed. Mochten ons voelen zoals we ons voelden, elke emotie was oké en kreeg luisterende oren en warme armen. Zie het maar als AD6 in het klein 💖🤗💕

Knuffels en hele lieve groetjes allebei!

Laatst bewerkt: 28/01/2026 - 10:51

Dank je Clemens!

En dat ga ik zéker doen. Ik maak altijd een jaarboek van mijn foto's, en deze komt er natuurlijk in. Onvergetelijk en onvergankelijk (ik weet al dat mijn petekind al mijn fotoboeken wil bewaren, ze is zelf fotograaf 💕)

Liefs Hebe

Laatst bewerkt: 28/01/2026 - 10:55