Mijn Kankerverhaal Deel 7: Vrede

We zaten in de auto onderweg naar de uitvaart van mijn opa. Het regende alsof de hemel met ons meehuilde. Ik had 'Little Dark Age' van MGMT opstaan. Betrekken jullie ook weleens de songteksten van een nummer op jezelf?

​Een ode aan opa
​We kwamen aan bij het verzorgingshuis waar mijn opa de laatste paar weken van zijn leven heeft doorgebracht. Daarvoor woonde hij semi-zelfstandig in een aanleunwoning. Zijn zelfredzaamheid was een van de meest belangrijke dingen voor opa. Ik bewonderde altijd zijn veerkracht en aanpassingsvermogen. Hij stond er altijd voor open om nieuwe dingen te leren en te doen. Hij keek altijd naar wat hij nog wél kon doen. Zo had hij een iPad en iPhone die hij met spraakbesturing bediende, omdat hij zelf zo goed als blind was. Welke 93-jarige heeft nog zin in nieuwe technologische snufjes? Hij ging de uitdaging maar wat graag aan.

​Hij baalde ervan dat hij steeds minder mobiel was. Een paar maanden terug heeft hij zelfs nog een elektrische rolstoel aangeschaft, waardoor hij weer zelfstandig naar buiten kon rijden.  Zo eigenwijs was hij.

​Als je mijn opa had ontmoet, dan was zijn persoonlijkheid iets wat je was bijgebleven. Hij was iemand die verbinding zocht en bracht onder de mensen, waar hij ook was. Hij zocht in het appartementencomplex waar hij woonde altijd mensen op; dan klopte hij aan bij iemand die eenzaam was. Hij was nooit bang om verbinding te zoeken met zijn medemens. Hij had ook tot zijn allerlaatste woorden nog een gevoel voor humor.

Vrede
​Toen zijn heup brak en het duidelijk was dat hij niet meer zelfstandig kon wonen, was het leven voor hem voltooid. Hij had vrede met zijn aankomende overlijden. Hij zou weer terugkeren naar het grotere geheel. Hij heeft altijd de regie gehad over zijn leven, en ook op zijn laatste momenten. Hij wilde graag uitgestrooid worden op zijn favoriete plek.

​Daar lag hij dan, in een houten kist, gedrapeerd met een grote regenboogvlag met het woord "Vrede" erop. Het had voor mij een dubbele betekenis: zijn wens voor vrede in de wereld en de vrede die hij had met zijn besluit.

​Toen hij door familie uit het verzorgingshuis werd gereden, stonden de zorgmedewerkers trouw aan beide kanten van de gang. Ik ben erg dankbaar voor de medewerkers die hem zo hebben geholpen de afgelopen weken.

​De bijeenkomst zelf was ontzettend mooi en intiem. We hebben naar zijn favoriete muziek geluisterd en mooie herinneringen gedeeld, helemaal in zijn sfeer. Gedichten opgelezen die hij mooi vond en hem uitgezwaaid. 

Het was goed zo.