Mijn Kankerverhaal Deel 3: Dankbaarheid
Nu de artsen een duidelijk beeld hadden van de tumor, werd duidelijk dat dit inderdaad geen standaard eierstokkanker was, maar ze dachten eerder aan een kiemceltumor. Ik werd naar het VUmc in Amsterdam doorverwezen voor verdere diagnose en behandeling.
Eenmaal aangekomen bij het VUmc werd duidelijk dat dit op korte termijn geopereerd moest worden. Ze stelden voor dat de volledige linkereierstok zou worden verwijderd via waarschijnlijk een grote snede, van mijn navel tot aan het schaambeen. De arts zag me wit wegtrekken en zei dat ze zouden kijken of het ook met een wat kleinere snede mogelijk was.
Binnen zes weken zou de operatie plaatsvinden, maar ik werd na een week al gebeld dat ik de week erna geopereerd zou worden. Ik voelde opluchting, spanning en angst tegelijkertijd. De tumor was nu voor mijn gevoel zo groot als een sinaasappel geworden en zette veel druk op omliggende organen. Ik wilde er zo snel mogelijk vanaf zijn. Aan de andere kant was ik ontzettend bang voor de operatie en mogelijke complicaties.
De Operatie
Het was 7:00 uur en de verpleegkundige kwam me ophalen naar de operatiekamer. Ze reed mijn bed door gangen, liften en sluizen tot ik op de verkoeverkamer aankwam. Daar was het wachten op de operatie. Ik herinner me hoe ik naar buiten keek naar de bomen en rustig probeerde te worden. Toen de dokters me kwamen ophalen voor de operatie, raakte ik helemaal in paniek. Ze probeerden me wat af te leiden door vragen te stellen, maar het lukte me in mijn angst nauwelijks om antwoord te geven.
Eenmaal op de operatietafel, legde de arts uit wat ze gingen doen. Ze zouden via een mini-keizersnede proberen de tumor eruit te krijgen. Het plan was om eerst met een kijkoperatie te kijken hoe de tumor en de omliggende organen eruitzagen, en het daarna te verwijderen.
Alle lieve artsen op de operatiekamer probeerden me af te leiden met filmpjes van hun huisdieren. Ik herinner me nog hoe ik na het roesje lachte om één van de filmpjes en toen was ik eigenlijk al weg.
Ik werd wakker met een gevoel van dankbaarheid die ik nog niet eerder zo had gevoeld: dankbaarheid voor alle artsen en verpleegkundigen die me die dag hadden geholpen, dankbaarheid voor mijn familie en vrienden. Het was een mooi en fijn gevoel dat ik de rest van mijn leven met me mee zal nemen.
1 reactie
Wat een toestand en emotionele zowel als fysieke 'achtbaan' om in te verkeren zeg. Alle sterkte met een hopelijk spoedig herstel !