Mijn Kankerverhaal Deel 10: Een Bijzondere Verjaardag

32 alweer! Het was een bijzonder jaar om op terug te kijken. Ik heb de gewoonte om een soort 'eindejaarsoverzicht' te maken wanneer ik weer jarig ben geweest. Wat is er allemaal goed gegaan? Wat zijn mijlpalen die ik heb bereikt? Wat waren de dieptepunten en wat heb ik ervan geleerd?

​Ik merk dat het lastig is om alles van het afgelopen jaar op een rijtje te zetten, want What the fuck is er nou eigenlijk allemaal gebeurd? maar ik ga het toch proberen.

Het ging eigenlijk erg goed, totdat ik eierstokkanker kreeg. Op mijn werk was ik mooie stappen aan het maken en persoonlijke vaardigheden aan het ontwikkelen. Toen veranderde het "naar de toekomst kijken" eerder in "het nu" overleven.

​Dit jaar stond in het teken van je ergste angsten in de ogen kijken en deze te overwinnen. Deze ziekte krijgen was mijn grootste angst, en zelfs hier kom ik doorheen. Ik ben daar ontzettend trots op!

Maar het staat ook in het teken van acceptatie: dat ik soms moe ben van dit alles. Dat ik het soms even niet zie zitten om aan de chemo te hangen. Ik mag me zo voelen, ik mag huilen zoveel ik wil. Dit gevoel gaat weer over.

Mijn verjaardag was goed gevierd! We zijn heerlijk uiteten geweest en hebben de herfst mogen proeven. Ik heb echt genoten van de gezelligheid en het heerlijke eten. 

Dit soort momenten zijn zo waardevol, en zelfs met alles eromheen kan ik nog net zo goed genieten als voorheen – met misschien nog wel een extra laagje dankbaarheid voor het leven, mijn familie en mijn vrienden.