Nieuwe chemo

Op 26 december onderging ik mijn eerste ACT-D-chemokuur ter behandeling van een trofoblastziekte. Eerder kreeg ik MTX-injecties, maar vanwege bijwerkingen - waaronder vocht achter mijn longen - werd besloten over te stappen op een andere behandeling. Hoewel mijn waarden in de afgelopen twee weken zijn verdubbeld, probeer ik positief te blijven en zet ik door met deze nieuwe chemotherapie.

Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis stonden bloedafname voor het controleren van mijn waarden (bloedwaardenonderzoek), een röntgenfoto en de chemokuur op het programma. Daarna liepen mijn man en ik een rondje door het ziekenhuis, waar we onze ogen uitkeken. Van een metershoge kerststoel en een pratende welkomstrobot bij de ingang tot een oliebollenkraam ín het ziekenhuis - het UMCG heeft het echt allemaal...

Voorafgaand aan de chemotherapie kreeg ik in het Oncologiecentrum eerst voorbereidende medicatie via een infuus toegediend, gevolgd door de chemo zelf. Dit verliep gelukkig vrij soepel. Het was wel de eerste keer dat ik op een oncologieafdeling lag, en dat maakte veel indruk. Het liet me niet onberoerd om te zien hoe sommige lotgenoten er letterlijk bij lagen: jonge kinderen, maar ook ouderen en mensen van middelbare leeftijd...

Ik betrapte mezelf er zelfs op dat ik naar het infuus keek en me afvroeg of het me zou lukken om los te komen - uiteraard heb ik dat niet gedaan. Door het infuus voelde ik me wat gevangen: een groot verschil met de MTX-kuur, waarbij ik de chemo via injecties kreeg. Gelukkig stonden de verpleegkundigen meteen voor mij klaar en een half uur later - nadat ik was aangesloten op het infuus - stond mijn man alweer aan mijn ziekenhuisbed. Na de chemo knapte ik gelukkig al snel op: het lopen en praten ging gelijk al stukken beter!

Al met al is dit voor ons geen gemakkelijke periode. Toch blijven we positief en proberen we ons zo veel mogelijk vast te houden aan de mooie momenten.