28 februari 2018 fluitend naar het einde?

Vroeger was mijn motto:” fluitend naar je werk en fluitend weer naar huis”. Ik begeleidde mensen tijdens hun werk, heerlijke tijd was dat!
Nu heeft het gesprek plaats gevonden waar je al heel lang bang voor bent. In overleg heb ik besloten dat ik uitbehandeld ben. Wat ga ik mijzelf aandoen, door nog een kuur te gaan willen. Volgens de oncoloog gaat me dit niets meer opleveren.
We stappen dus nu over op symptoom bestrijding met de huisarts. Heel vreemd. Voel niet veel.
Het stomme is dat ik me de laatste dagen zo goed ga voelen dus dacht ik kan met gemak weer chemo aan. Volgens mijn oncoloog voel ik me beter doordat de chemo er niet meer is. Het gaat er nu om dat ik de komende tijd geniet en doe wat ik wil.
Wat kun je nu nog doen? Geen idee. We kunnen in ieder geval niet meer naar Italië, te veel risico.
Veel tijd doorbrengen met Ton en de kinderen. Ik kan toch niet van iedereen afscheid gaan lopen nemen?!
In ieder geval werken aan de conditie zodat ik ook nog naar buiten kan. Misschien sjiek uit eten gaan? Ook leuk.
We gaan het zien. In ieder geval niet treuren, voor zover dat kan. Pluk de dag.

Weet verder even niets te zeggen.
Betty




15 reacties

Beste Betty, Ik heb je contact verzoek net geaccepteerd....En lees nu je meest recente bericht....Pfff....Heftig om uiteindelijk zelf te beslissen dat het geen zin meer heeft om door te gaan....Ik vrees zelf ook een keer voor dat moment.... Wat je zegt; en nu? Ik zou zeker nu het nog kan genieten van en met je dierbaren om je heen! Waarom niet, eten in een sterren restaurant? Ik hoop dat je nog een een aantal maanden krijgt om dit in redelijke conditie te kunnen doen. Je bent een positief en krachtig mens! Ik wens je heel veel kracht en sterkte de komende tijd. Lieve groetjes, Marianne Http://marianneke2012.blogspot.nl
Laatst bewerkt: 28/02/2018 - 15:34
Lieve Betty, wat een onwezenlijk bericht voor iemand als jij die altijd zo levendig is. Vind de duur van het uitgestelde vonnis wel kort! Lijkt me helemaal raar ja omdat je je juist nu wat beter voelt. Hoop dat de lente snel komt en dat je hier en daar kunt gaan met een lach en een traan.
Laatst bewerkt: 28/02/2018 - 17:00
Lieve Betty, Ik weet niet wat te zeggen, hoop dat je nog een tijdje mag genieten van Ton, jullie kinderen en kleinkinderen. 
Ben er stil van, denk aan jullie.
Liefs, Anja


Laatst bewerkt: 28/02/2018 - 19:51
😢 balen dat de cealyx zijn werk niet heeft gedaan😢 geen woorden..... probeer te genieten van dat wat er nog is en wat kan ..... Liefs kim
Laatst bewerkt: 28/02/2018 - 20:55
Dag lieve Betty,

Klinkt als een heftige maar ook goede en dappere beslissing die hopelijk wat rust brengt en je conditie de kans geeft weer wat te verbeteren waardoor je, tja, nog heerlijk uit eten kunt? Martine en ik hebben onszelf recent getrakteerd op een sterrenrestaurant, het was heerlijk, een soort minivakantie van 1 avond. Dus als je nou in een Italiaans sterrenrestaurant gaat... 
Ik wens je het allerbeste, veel liefde en koestering, een warm bad, en andere mooie dingen die ik niet kan verzinnen.

Liefs, Cato
Laatst bewerkt: 02/03/2018 - 08:54
P.S: waarom zou je geen afscheid van mensen kunnen nemen? Ik doe het wel, en ik vind het heel leuk en bijzonder. Je zegt ineens dingen tegen elkaar die je normaal nooit zou zeggen/ horen. Nou ja, moet ook bij je passen natuurlijk. Maar mij bevalt het wel.
Laatst bewerkt: 02/03/2018 - 08:55
Lieve nichtewicht,

Je bent en blijft mijn dapperste dodo (nicht) die er is, wat een moedig besluit.......ik wens je de hele wereld met Ton, Eefje, Thomas, schoondochter en schoonzoon èn je lieve kleinkinderen.
Èn ik wens dat ik je nog een hele dikke vette knuffel mag geven........🙏🏻❤️😘
Laatst bewerkt: 03/03/2018 - 18:35
Lieve Betty, ik wens dat je nog weer kracht vindt en toch gaat genieten met je familie,  en dat je geen pijn hoeft te lijden.  Geniet van de kleine dingen, dat is wat we hierdoor wel geleerd hebben.  Ik ook en ik denk aan je.
Laatst bewerkt: 03/03/2018 - 19:05