Een goed begin
Afgelopen maandag barre tocht in de sneeuw naar Amsterdam ondernomen om bloed te laten prikken. Het was niet druk, ook op de afdeling niet. Psa van 22 naar 26, geringe stijging maar de hormoonkuren doen het niet meer, castratie resistent. Dat wordt afscheid nemen van mijn behandelaar, jammer want ik kon er goed mee opschieten. Maar eerst volgt er nu nog een bot en een CT-scan scan. Dan beslissen over chemo. Poeh, dat wordt lastig. Wat kan een 75 jarige er nog mee opschieten, hoeveel langer leef je dan en met wat voor kwaliteit van leven. Voorlopig wachten we eerst de uitslagen af van de scans, dan nog een gesprek met Moorselaar, afscheid en op naar de oncoloog. Waarschijnlijk zal dat in Delft of misschien wel in Zoetermeer zijn.
3 reacties
Hoi,
Ja man, ik heb het wat voor me uitgeschoven en mijn PSA is inmiddels iets van 100. Ben op 2 januari naar het AVL geweest. Krijg nu ook 3e lijns chemo via mijn eigen ziekenhuis als ook weer hormoontherapie wat ik een tijd geweigerd heb.
Hoeveel langer leef je nog met die gifbende in je lijf met gratis erbij die vervelende bijwerkingen...... als je dat wel eens leest, ook al zijn het gemiddelden, je wordt er niet vrolijk van.
Jij bent 75, ik ben "pas" 67. Dat maakt een hoop verschil, althans zeker voor mij zou dat een afweging kunnen zijn op die leeftijd van jou....
Maar ik pas ervoor om mijn leven maar te blijven rekken met een hoop pijn en ongemakken, dan trek ik toch echt de stekker eruit.
Sterkte met de chemo!
Hoi Tipo, dat is nu wel een hele heftige boodschap, veel sterkte en wijsheid om de nieuwe informatie, verandering van dokter en emoties te verwerken. Ik leef met je mee.
Er zijn al wat gesprekken geweest met vrienden over deze keuze, er volgt nog een gesprek met de huisarts, dan wachten op de uitslag van de scans en dan zal het toch tot een beslissing moeten komen.
Jij sterkte met de behandelingen.