Van dit en dat en van zus en zo
Een enkele keer stuit ik nog weleens op een oud blog van mij waaruit tomeloze energie spreekt. De vakantie naar Schotland met de trein waar ik eindeloze afstanden heb gelopen, het herstel van de werktafel die in de garagevloer wegzakt en de nieuwe betonvloer mixen en storten. De deurkozijnen die ik met jongste broer heb geplaatst, het voorraam.
Daarna kleinere werkzaamheden zoals het metselwerk rond het voorraam aanhelen en de binnenkant afwerken. De dakrand aan de voorkant, ik heb daar wel wat aan gedaan, voornamelijk bedenken wat er moest gebeuren, de volgorde van maken en uitvoering. Ik kon teruggrijpen op de ervaring van mijn oude werk. Van ontwerp, uitvoering, veiligheid.
En nu ben ik aangeland bij minieme klusjes, verspreid over meerdere dagen en vaak met hulp voor de zware of intensieve dingen. Ik red het gewoon niet meer. Het frustreert enorm dat ik na een half uurtje vaak al op mijn eind zit.
Ik ben enorm blij met mijn oudste broer voor zijn hulp, zijn kennis en kracht, ondanks zijn krakkemikkige knie gaat hij toch maar de steiger op om de dakrand aan de achterkant te monteren. En ook hartstikke blij met de "sloopploeg" van jongste broer die drie man sterk ingetuigd de steiger op gingen om de oude dakrand te slopen. Wat waren die zelf ook gesloopt eind van de dag. Op zo'n steiger gebruik je heel andere spieren dan op je telefoon 😂.
En ik ben ook ontzettend blij met mijn buurman Jaap, de vitale tachtiger, die mij als een jonge hond enthousiast helpt met diverse klussen. En ik geniet ervan wanneer Jaap een klusje heeft waar hij tegenaan loopt en niet kan oplossen, bij mij aanklopt en dan hoort dat je dat zus en zo moet doen. En dat we dat dan samen doen. Ik zeg hoe, heb de spullen en gereedschap en Jaap klust, leert en geniet ook zichtbaar dat het lukt. Laatste actie is het monteren van kastgreepjes aan de bagagedrager van zijn fiets, zodat hij zijn tassen kan meenemen.
De dakrand achter is vervangen en ziet er gelikt uit. Als laatste heb ik het afdekkapje gemaakt voor bovenop bij de makelaar. Een railing gemaakt langs de randen van het verhoogde terras, ook fijn bij de hellingbaan als het hout nat is. De voetstukken moesten worden vastgezet aan de stalen liggers onder het terras, deels boutje moertje, deels door schroefdraad te tappen.
Verder verstevig ik hondentuigjes voor Rémi met staaldraad, want hij heeft inmiddels zijn zesde tuigje doorgebeten. Na 11 maanden in een hok is hij blij te kunnen rennen en houdt hij er niet meer van om beperkt te worden. Ik denk dat hij een claustrofobie heeft ontwikkeld, nu hij de vrijheid heeft geproefd.
Mevrouw Zweef had een tip gezien om een houten bijl tussen houtschroeven vast te zetten om dan met een hamer aanmaakhoutjes te hakken. Zweef weet wat beters.
En verder...eigenlijk is er nauwelijks nog een "en verder". Één aktiviteit op een dag is genoeg. Ik heb het concert van Kraftwerk in het Afas in Amsterdam afgezegd. Ik heb daar simpelweg de energie niet meer voor. Ik hoop dat mijn plaatsvervanger ontzettend heeft genoten. Ik ga nog genieten van alle opnames die mijn vriend Howard heeft gemaakt. Ik moet de opnames nog kopiëren naar een usb stick, zodat ik die op de tv kan bekijken.
Dus van dit en dat en zus en zo.....
11 reacties
Kasteel Andijk lijkt een heel mooie en fijne plek. Met veel helpende handen komt het allemaal in orde. En hoe frustrerend om dingen niet meer te kunnen doen he!!! Ook bij mij is het van: één klusje op een dag is genoeg en als er iets onverwacht gebeurt, dan komt zelfs dat ene er mogelijk niet eens van. Hopen energie vreet die kanker he!
Hoe loopt het met je pijnstilling? Ik heb nu ook oxycodon. Moest starten met de instant om geleidelijk op te bouwen, maar ipv slaperig werd ik daar hyper van. Lag ik daar klaarwakker in bed om 1 uur 's nachts!
Pijn is onder controle, 2x daags een nsaid, 10 mg oxycodon en pregabaline, een zenuwpijnremmer.
En ja, my home is my castle en ik ben er gelukkig met mevrouw Zweef.
Lieve Zweef,
Zo verdrietig te lezen dat je nog slechts ‘klusjes’ kan aanpakken, maar je doet ze nog wél. Dat er zoveel mensen helpen om de uitvoering van het grotere werk te doen komt omdat je zelf ook altijd voor iedereen hebt klaargestaan. En dat nog steeds doet als je bij Hes komt en probeert de lekkage te verhelpen.
En ondanks de vermoeidheid stel je gewoon kasteel Andijk ter beschikking voor een Kamanido. Een diepe diepe buiging lieve man.
Liefs, Monique
Timo, ik zie vooral één ding: jij bent, ondanks alles wat je kwijtgeraakt bent, nog altijd een gelukkig man.
Niet omdat je lijf nog doet wat het vroeger deed , dat doet het niet meer, en dat voel beter dan wie ook , maar omdat je omringd bent door iets wat veel schaarser is dan spierkracht: mensen die je dragen.
Een oudste broer die met een kapotte knie de steiger op kruipt. Een jongste broer met een hele sloopploeg. Buurman Jaap die op zijn tachtigste nog als een jonge hond mee klust. En zelfs Rémi, dat ongeleid projectiel, dat jou duidelijk maakt dat vrijheid soms harder bijt dan een zesde tuigje.
Om over Mevr Zweef nog maar te zwijgen
Dat is geen vanzelfsprekendheid. Dat is rijkdom.
Je kunt misschien nog maar één activiteit per dag aan, maar je hebt wel een roedel rondom je die zonder morren mee stapt. En dat, Timo, dat maakt je — hoe moe en gefrustreerd ook — toch nog altijd een begenadigd man.
Helemaal gelijk, je hebt echt een rijkdom. Met alles en iedereen die je helpt . 😘
Je bent een topper maar dat wist je al
En genieten van je kerstverlichting, rond om de daklijsten,een systeem die je op ingenieuze wijze gemaakt hebt .
Zonder getob op een ladder
Home sweet home.
Je zou mijn oudere broer kunnen zijn.... <3
Lieve Timo,
Ik kijk met bewondering naar alles wat je aan, en in jouw Castle hebt gedaan.
Maar vooral denk ik aan de eerste keer dat ik bij je op bezoek was, de gesprekken die we hebben gehad, de knuffels.
Ik bewonder je onverzettelijkheid, als het erom gaat, door te gaan, en ik ben trots op je, vriend, het is een woord, maar ook veel meer dan dat.
Hele dikke knuffels 🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂😘Peter
Hoi Timo,
Ik heb waanzinnig veel respect voor je hoe je met die ziekte omgaat 💪💪👍
Lieve Zweef je bent een klusser en genie pur sang en wat was het veel en is alles mooi geworden ,fijn dat er nu vaak hulp bij is ,moeilijk dat de energie er niet meer is ,zal een pijnlijk besef zijn .
Knuffs liefs hes 🫂