Deel 2. Stilte voor de storm.
02-12 t/m 12-12-2025
Ik was vol goede moed weer 1 hele dag op het werk, mijn man en andere familieleden raadden dit al af maar je wilt toch proberen weer normaal te functioneren. Want je werk is een plek waar alles gewoon doordraait en waardoor je ritme in de dagen hebt.
Maar omdat je hoofd vol zit met zorgen en het maken van keuzes, ben je al afgeleid. Als je de keus maakt aan het werk te gaan, word er ook verwacht dat je aanwezig bent en je je werk goed kan uitvoeren. Maar zelfs de automatische piloot kon ik lastig inschakelen. Ik kan het zo graag willen maar het normale ritme en werken kosten veel energie, je hebt niks over. Dus na een halve dag is de emmer overgelopen. Dit gaat niet.
Na een goed gesprek met mijn hoofd, besloten halve dagen te gaan werken. De beslissing op zich gaf mij al rust, het is weer te overzien. Je voorkomt dat je fouten gaat maken maar blijft wel in contact. Dit is belangrijk voor mij, anders is het gat ertussen veel te groot straks.
Wat ik hiervan geleerd heb? Duidelijk durven zijn en niet over je grenzen gaan omdat het voor je werk wenselijk is. Zij voelen niet wat je doormaakt en aan kan, dus deel het!
Er aan toegeven dat je na 4 uur blij bent dat je naar huis kan en niet meer de eindeloze energie hebt zoals eerder, is best lastig voor mij. Ook al slaap ik als een os, fit ben ik niet. Je wilt je niet aanstellen. De lat die normaal hoog ligt, is verdwenen. Het boeit me niet meer. Hierin verplaatsen kan alleen als je dit gevoel hebt ervaren, ook al doet iedereen zijn best.
Afgelopen weekend voelde ik me rustig, stilte voor de storm noem ik het. Mijn man ik hebben genoten van de rust samen, gedaan waar we zin in hadden. Even geen tekst en uitleg geven aan anderen. Lekker koken, een lichtgevend hert voor in de voortuin en foute kerstballen kopen, stond als enige op de planning.
Want ook al komt er een vervelende periode aan, alle lampjes en de kerstsfeer brengen wat licht in de duisternis.
De decembermaand zal vanaf nu een andere lading hebben voor mij, ik maak gevoelens bewuster mee, ben emotioneler en waardeer mijn lieve familie, vrienden en collega’s meer dan voorheen.
Deze week staat de MRI op de planning. Een nieuwe ervaring voor mij maar ik zie er niet tegenop. Ik hoop dat ik ook de uitslag van het genetica onderzoek al krijg maar begin volgende week, is aannemelijker. We wachten het in spanning af.
Maar zoals ze het steeds blijven herhalen; stap voor stap. Voordat de grote storm begint, is er nu nog tijd om te proberen er wat van te maken. Sporten, even erop uit gaan samen en ook de wintersport staat voor de deur.
Nog even stilte voor de storm. En mij pas weer zorgen gaan maken over wat komt, als bekend is welke stap het zal zijn. Gericht keuzes maken, gerichte zorgen. Jezelf behoeden voor het onnodig op hol laten slaan van de bovenkamer.
Liefs.