ANGST
Soms grijpt het me onverwachts, als een geniepige schaduw die zich zelden laat zien, maar dan des te harder toeslaat: angst. Niet die alledaagse angst die je verwacht bij kanker, zoals de schrik voor een slecht testresultaat of de zenuwen voor een nieuwe behandeling. Ook niet de knagende onzekerheid over wat de toekomst brengt, of zelfs de angst voor het sterven zelf.
Nee, ik heb het over ANGST. Die allesomvattende, rauwe emotie die naar paniek neigt, die je binnenste wringt en je gedachten in een ijzeren greep houdt. Het gaat niet om de angst voor het moment van doodgaan, maar om het overweldigende, ongrijpbare idee van dood zijn. Die huiveringwekkende vrees voor het onbekende.
Gelovigen hebben het misschien gemakkelijker. Voor hen wacht er, als ze tenminste hun best hebben gedaan, een paradijs, een nieuwe kans in een ander leven, of iets moois dat hen opwacht. Zelfs wie stout is geweest, weet volgens hun geloof dat er iets op hen afkomt, zelfs al is het geen feest. Maar voor een atheĆÆst is er die troost niet. "Dood is dood," zeg je dan met een holle stem.
Toch struikel je over verhalen, verhalen die je het bloed uit je gezicht doen trekken. Internet staat vol van deze vreemde postmortale verschijnselen, anekdotes van nabestaanden die met de hand op hun hart zweren dat het Ć©cht gebeurde. Klokken die precies op het moment van overlijden stilvielen. Een vlinder die rustig op de kist ging zitten bij de uitvaart. Lampen die flikkerden. Een gevoel van aanraking, onzichtbare handen die zachtjes langs je huid streken. Of een galerij van fotolijstjes die, niet Ć©Ć©n, maar twee keer opeens scheef hingen.
En mediums, overal die mediums op elke straathoek, die beloven contact met overledenen te leggen. Hun verhalen klinken soms angstaanjagend overtuigend, bijna genoeg om een rationeel mens te laten twijfelen.
En nu vertel ik je iets uit eigen kring. Een vriend van mij had prostaatkanker, lang geleden. Die tijd, die verre dagen zonder ARTAās of geavanceerde behandelingen, zonder radium of PSMA-scans, toen hoop nog een zeldzaam goed was. Mijn vriend heeft het niet lang volgehouden. Hij stierf thuis, langzaam en stil, niet via euthanasie maar verdoofd door morfine. We weken niet van zijn zijde, een wachterssysteem, omdat het te zwaar was voor zijn vrouw alleen. Nacht na nacht, om beurten, bij hem waken.
En op die laatste nacht, die allerlaatste ademtocht, was Mevr. Willy van dienst. Ze zegt nog steeds dat, precies op het moment dat mijn vriend zijn laatste adem uitblies, de kamerlichten Ć©Ć©n voor Ć©Ć©n uitgingen en weer aansprongen. Een rilling door het huis.
Dus jaā¦ misschien is er meer tussen leven en dood. Misschien zit er toch iets van waarheid in al die verhalen.
Je zou voor minder angstig worden, niet?
13 reacties
Als je onder narcose gaat of diep slaapt dan is het toch op het moment dat je bijkomt of wakker wordt dat de tijd daartussen niet bestaan heeft? Zo stel ik het me voor.
En al die verhalen, ik ken ze ook. Ik kan er helemaal niets mee. Volgens mij zijn die mensen door hun emoties overmand en vallen hen zaken op waar ze normaal gesproken geen betekenis aan zouden hechten.
Ik geloof niet in een hogere macht of wat dan ook. Praktisch is dit namelijk niet mogelijk, maar als die al wel zou bestaan dan is het voor mij totaal onbegrijpelijk dat er zoveel leed bestaat.
Volgens mij zijn godsdiensten bedacht om juist met deze angsten om te kunnen gaan.
Bovenstaande cartoon is overigens wel geweldig.
Dat een godsdienst uitgedacht is opdat mensen zouden kunnen omgaan met hun angsten .
Dat is ook mijn mening.
Nou kijk aan lieve Willy, hier is de oplossing. Gewoon geloven in een hemel voor willies, dan komt die er vanzelf.
Dat soort cartoons zie ik graag . Leuk , maar doordenkers.
Zoiets van braaf zijn is moeilijk en stout zijn is gemakkelijk .
Heb je normaal een heel blad nodig om dat te omschrijven , en in zo'n cartoon wordt dat dan gebracht op een leuke manier en zonder woorden .
Maar voor een kankerlijer met extreme vermoeidheid wel een uitdaging. Is er ook een lift naar jouw hemel, Willy?
Misschien een reis boeken bij Virgin Galactic ?
Al die angstaanjagende dingen die je noemt, gebeuren op het moment van overlijden. Behalve die vlinder op de kist, want het is niet goed als je pas overlijdt na het kisten. Dat is meer slordig te noemen. Gelovigen, daar heb je geen last van. Die gaan naar de hemel of de hel. En de ongelovigen, ja die leggen ook het loodje. En daar is even niks voor. Die moeten zich nog een weg vinden. Blijven nog een tijdje dolen. Ongeveer wat je nu met je campertje doet. En ondertussen kattekwaad uithalen, zoals je nu afentoe op kanker.nl doet. Niks engs aan. En als ze het zat zijn met dolen en rommelen met lichtknopjes en schilderijtjes, dan komen ze weer terug.
En dat is pas eng, nu geboren worden.
Hi Zweef , IK ??? Kattekwaad uithalen op kanker. nl ???
Ik zou niet durven . š¤£š¤£š¤£š¤£š¤£
Maar ongelooflijk verfrissend , die reacties van jouš
Ik denk wel dat er iets van waarheid zit in al die verhalen. Ook denk ik dat wij mensen graag alles wat gebeurt willen begrijpen en daar een verhaal van maken. Toch ben ik zelf ook een keer getuigen geweest van iets wat ik niet echt kan verklaren. Mijn vader was voor ons onverwachts overleden en op het moment dat hij opgebaard lag bij het rouwcentrum ging ik met mijn dochter van 2,5 jaar oud naar hem toe. Mijn dochter wees op het moment dat we bij zijn lichaam waren naar het plafond en zei, kijk daar is opa. Vanaf dat moment ben ik er van overtuigd er is nog heel veel wat we niet snappen, dat hoeft ook niet, ooit ( hoop dat dat nog lang duurt) ga ik merken wat er is na de dood.
Als kind zo'n rotsvast geloof gehad, een mooi geloof en dat voelde fijn. Je was nooit echt alleen.
Maar helaas, gaande mijn leven heb ik dat geloof verloren, en dat is jammer, heel jammer...vandaar dat die angst die jij kent ook mijn regelmatig overvalt. En tuurlijk, ook ik 'twijfel' even als ik een witte vlinder zie, maar meer dan dat toch niet..
Jammer, heel jammer..
lieve groet,Yvonne
Goh Zweef
Een hele hemel voor mij alleen . Da's pas mooi.
Kunnen jullie daar allemaal op bezoek komen .
Alle dagen feest
Alle dagen bbq
Alle dagen cava
En St Pieter mag mee feesten .Kan ie gelijk trakteren
Alle dagen lekker kletsen over de goede oude tijd , en over die sukkelaars die daar beneden nog moeten rondlopen .
Moet dan wel het logo veranderen
DOMANIKA
PS
Prachtig mooie tekst anders .
Een dezer weken komt er op mijn site een topic bij met ontroerende songteksten
Dit lied komt er zeker bij .
Rondom het overlijden van mijn moeder, heb ik tekens ervaren die ik als spiritueel benoemd heb. Geen angst ervaren.
Lieve Willy
Angst zoals jij het beschrijft is verlammend en kan idd voor een paniekaanval zorgen ,het zal voor iedereen hier zo niet dan toch de meeste herkenbaar zijn ,en of er iets is daar komen wij ooit achter alleen is het zo dat niemand ff terug kwam om het uit te leggen , is geloven niet gewoon iets waar dan ook in om troost te kunnen vinden dat geloof ik eigenlijk wel
dikke knuff liefs hes xxx