Ode aan mijn collega

Mijn lieve collega gaat omwille van haar gezondheid vervroegd met pensioen. Ik wordt er door geraakt, ze heeft zoveel voor mij betekend. In het dagboek van mijn diagnose hoort het epistel wat ik vandaag voor haar geschreven heb. Vooral omdat de hersenspinsels alle kanten op gaan.... ze is zo belangrijk geweest voor mijn carrière ik kom niet uit mijn woorden, en onderstaand epistel is maar een kwart van wat ik haar eigenlijk wil zeggen. Dank je wel Lieve Esther

Lieve lieve Esther,

Dit stukje schrijven is een van de moeilijkste dingen die ik ooit gedaan heb. Niet omdat ik niet weet wat ik van je vind, maar omdat ik gewoon niet de woorden vind die kunnen uitdrukken wat ik voel. 

Dit is waarschijnlijk het laatste stukje wat Thijs van iedereen krijgt voor jou boekje en dat van iemand die zoveel bewondering voor jou heeft…. Het is gek…. 

Als ik je hoog op een voetstuk zet doe ik mezelf te kort, je stond immers niet boven me. Als ik je niet op het voetstuk zet, dan doe ik jou te kort. 

Bij je ambtsjubileum kreeg je ook een boekje en daarin schreef ik al hoeveel je voor mijn carrière hebt betekend.  Carrière… het woord dat ik pas leerde waarderen toen ik met jou mocht samen werken en de woorden, die ik lang geleden van iemand hoorde, hebben eindelijk betekenis kregen. Namelijk carrière is wat je er zelf van maakt en doen wat je leuk vindt. 

Ai zegt er het volgende over:

Een carrière (ook wel loopbaan) is de reeks van maatschappelijke posities, functies, en de professionele ontwikkeling die iemand door de jaren heen opbouwt, vaak met stappen in verantwoordelijkheid en salaris, en het omvat de totale professionele levensloop en alle opgedane kennis en ervaring, in tegenstelling tot enkel een baan. Het kan zowel een verticale (promotie) als horizontale (wisselende functies) voortgang zijn, en het geeft een plek op de maatschappelijke ladder. 

Kernaspecten van een carrière:

• Professionele levensloop: De totale voortgang door het leven, met focus op werk en leren.
• Ontwikkeling: Kennis opdoen, ervaring verwerven, promotie maken, en bonussen verdienen.
• Maatschappelijke positie: De plaats die iemand inneemt binnen de samenleving door werk.
• Meer dan een baan: Het is een overkoepelend begrip dat de reeks functies en de groei daarin omvat, niet slechts één losse baan

Het eerste deel van Ai heb ik vooral aan jou te danken, het tweede deel is hoe we bij het Natuurwetloket samenwerkten. 

Jou afscheid raakt me op vele fronten. We missen je scherpte, vriendelijkheid, kennis en kunde. Maar ook de redenen waarom je vertrekt raken mij diep. Door ziekte uitgevallen in een periode waarin ik zelf ook ziek ben geworden. Waar ik kon kiezen om me te focussen op de kernaspecten van een carrière conform bovenstaande definitie van Ai, ben jij gedwongen om te vroeg te stoppen. 

Als we elkaar spreken is het goed zo, je hebt het losgelaten en afscheid genomen. Je focust je op de dingen die wel gaan en daar hoort Waternet niet meer bij. 

Tegelijkertijd met jou afscheid sterft Waternet. Letterlijk en figuurlijk want na 1 januari is er geen Waternet meer en zal het Natuurwetloket voor eeuwig geen Esther en Marjolijn meer hebben. Het ligt in goede handen bij Thijs, Rosa en Pim… en vast ook bij de nieuwe Matthijs die we allemaal nog moeten leren kennen. Maar dat het Natuurwetloket een nieuwe cyclus ingaat, dat is duidelijk.

Eén van mijn werk herinneringen is dat er ineens een plantje in de pantry stond met daarop het etiket Natuurwetloket….. en toen ik bij jou mocht komen werken noemde ik het liefkozend maar wel onbewust fout het natuurwerktloket… wie had ooit kunnen denken dat dat plantje synoniem zou staan voor het team dat als voorbeeld voor de organisatie functioneert, een topteam, bij iedereen bekend en waar iedereen graag mee samen wil werken. Directe kennis en kunde op het specifieke onderdeel van natuurwetgeving waar mening adviesbureau en overheidsinstelling jaloers op is. Daarnaast steunen we elkaar door de wet te gebruiken waar hij voor bedoeld is: Het beschermen en verbeteren van de ecologie. Samen als een team met elk zijn eigen kwaliteiten hebben we echt iets neergezet met zijn allen en jij hebt dat allemaal opgestart en daarmee zit je in onze harten … voor altijd. Natuur werkt en dat weten we bij het Natuurwetloket. 

Dit boekje was bedoeld om jou mooie dingen mee te geven voor in Frankrijk en ik had weken geleden opgegeven dat ik je iets zou meegeven over natuur-inclusief tuinieren… maar hoe vertel je als leerling de leraar dat hij iets moet doen…. Je bent mijn Mentrix en tegelijkertijd heb je me gestimuleerd om boven mezelf uit te stijgen en dingen te gaan doen waar we als ecologen tien jaar geleden alleen maar van konden dromen. Als Ying en Yang zijn we aan elkaar verbonden en tegelijkertijd zo anders. Als ik naast jou de Summerschool deed dan voelde ik me een verteller…. Met mooie verhalen en veel kennis… absoluut…. Maar zodra we beestjes moesten vangen durfde ik niet meer… ik heb inmiddels mijn eigen vijver vol libellenlarven…. Tenminste ik heb de libelles en juffertjes de eitjes zien afzetten…. Maar beestjes zoeken is nog steeds niet mijn ding. Voor de natuur zorgen dat dan weer wel… en een deel daarvan heb jij me geleerd. Bovenal heb je me geleerd om mijn eigen kracht te vinden en in mijn kracht te gaan staan en zo mezelf en de wereld een beetje mooier te maken. 

Je woorden dat de kracht van vrouwen is, dat ze cyclisch in ritmes dingen kunnen laten groeien en weer loslaten en loslaten is wat we nu gaan doen…. Loslaten wat ooit was, maar waar deuren sluiten gaan nieuwe open. Het wordt nooit zo als dat het was, maar is dat niet juist de kern van ecologie. Dat de netwerken en verbindingen steeds anders worden, vernieuwen, complexer, maar ook robuuster en beter bestand tegen de invloeden van buitenaf.

Het zit in de natuur van de mens om dingen te bouwen, maar ze hebben geen geduld om te wachten tot de dingen op waarde zijn. Zoals Waternet afgebroken wordt, holt ook de natuur nog steeds achteruit. Het doet me zeer dat jou pad niet meer bij Waternet en de opvolgers ligt, maar ik weet twee dingen zeker. Het eerste is dat jou pad nog niet is afgelopen en dat jou weg ongeplaveid voor je ligt maar dat er nog vele dieren, planten en mensen op jou pad zullen komen die jij de wijze lessen van ecologie en het leven mee zal geven. 

Het andere is, dat ik ontzettend dankbaar ben voor alle wijze lessen die je mij geleerd hebt en dat die in mijn nog  werkbare leven bij Drinkwater tot zijn volle recht zullen komen. Je hebt me handvatten gegeven om het vuur in mij te laten branden en dat vuur brandt harder dan ooit. 

In de chaos van mijn gedachten wisselen tranen van verdriet en blijdschap elkaar af. Ik denk van alles, ik wil jou de perfecte tekst geven, ik wil de mooiste woorden aan je schenken maar ik geef je mijn ongenuanceerde gedachten. Vol wollige zinnen en taalfouten besluit ik nu deze tekst ongecorrigeerd door te sturen aan Thijs (niet helemaal gelukt, de ergste heb ik er toch nog even uitgehaald 😉) . Mijn afscheid aan jou is een gesprek met mezelf aan en over jou. 

Ooit las ik het boek Musashi, gekregen van mijn karate-sensei. Het gaat over een Japanse krijger die streeft naar perfectie en gaandeweg leert hij via allerlei obstakels de perfectie van geest en lichaam. Hij krijgt respect voor alles wat groeit en bloeit en leert juist door mee te bewegen met de natuur en de omgeving sterk te worden als staal. De kracht zit niet alleen in de spierkracht door de ontberingen, maar juist ook door soms uit te zoomen en te overzien welke processen zich afspelen en soms in te zoomen in de details en de schoonheid te zien van de kleinste details. 

Jij bent niet de mentrix die mij de kennis en kracht heeft gegeven, jij bent de mentrix geweest die mij de handvatten heeft geboden om de kennis en kracht in mezelf naar boven te halen. Veilig, open en eerlijk. Lief als het kon, hard als het moest. 

Lieve lieve Esther! Dank je wel dat je in mijn leven bent gekomen en dat je me naar O&A hebt gehaald. Ik wens je niets dan mooie dingen toe in het leven, wetende dat ook de hobbels en dalen in het leven uiteindelijk leidden naar groei en ontwikkeling. Onze levenswegen veranderen, maar dat betekend niet dat we elkaar uit het oog gaan verliezen en sowieso voor altijd in het hart. 

Met een lach en een traan nemen we afscheid van en bij Waternet.

Liefs Marjolijn