47 jaar, single, verpleegkundige, wonend in een gezellige stad, fijne familie en vrienden! In april 2024 gehoord dat ik hormoongevoelige borstkanker heb.
Op 6 juni vindt de operatie plaats. Ik leef er ontzettend naartoe; wil zo graag dat de kanker niet meer in mijn lijf zit! Het idee dat er van alles in mij groeit vind ik vreselijk.
De dag van tevoren krijg ik een nucleair onderzoek; er wordt radioactief vloeistof in mijn linkerborst gespoten zodat de…
In mei moet ik 2 keer naar de poli plastische chirurgie; eerst een bezoek aan de plastisch chirurg die mij gaat opereren, daarna een bezoek aan de mammacare verpleegkundige.
Van de plastisch chirurg krijg ik heel veel informatie: over de tissue expander, de definitieve prothese, de mogelijkheden van…
Op 15 mei volgt de uitslag van de biopten en het behandelplan.
Ook de tweede tumor blijkt, volgens de biopten, graad 1 en hormoongevoelig te zijn. Wat een opluchting dat het niet om een andere (agressievere) tumor gaat!
Een fijne chirurg met donkere krullen vertelt mij meteen dat er maar 1 behandeling…
Op 7 mei krijg ik, in de vroege ochtend, de MRI. Het onderzoek is vrij zwaar omdat ik, terwijl mijn borsten in een soort "kom" liggen, mij niet mag bewegen. Ik moet vrij lang blijven liggen en wat een lawaai maakt dat apparaat!
Daarna heb ik mijn vader aan de telefoon. Hij verzekert mij ervan dat een…
Tijdens het wachten op de uitslag ben ik erg rustig... Ik dacht: ze kunnen zoveel tegenwoordig... het is een klein plekje... ik ben er vast op tijd bij... Wellicht dringt niet tot mij door waar ik op aan het wachten ben??
Een lieve vriendin gaat met me mee. Van tevoren had ik duidelijk gezegd dat ik…
"Wat is er aan de hand meisje?", vraagt mijn huisarts mij vriendelijk als ik binnenkom. Ik zeg dat ik t een beetje stom van mijzelf vind om hier weer te zijn omdat ik hier vorige week ook al was... De huisarts vindt het niet raar dat ik er weer ben en ik vertel haar dat ik een soort "strengetje"…
