Versje aan mijn partner
Soms zeggen een paar woorden meer dan lange gesprekken. In een periode waarin alles onzeker en zwaar voelt, is er één persoon die voor mij het verschil maakt. Dit gedichtje schreef ik voor mijn lieve vriendin, mijn partner, die er altijd is. Met haar aanwezigheid maakt zij alles een stukje draaglijker.
In mijn weg, waar angst soms harder spreekt dan ik, sta jij naast me, rustig, en maak jij mij minder bang met één blik.
Waar mijn gedachten beven, blijf jij hier staan, en leer je mij dat ik hier niet alleen door hoef te gaan.
Als straks mijn hare vallen, stukje bij beetje, en de spiegel mij laat zien: een ander ik-je, ben ik niet boos op wat ik zie, niet verdrietig of klein, want jij kijkt met liefde - en laat mij mezelf zijn.
Ik zie mezelf door jouw ogen, sterker dan gedacht, niet minder door verlies, maar rijker door jouw kracht. Dus wat er ook verandert, wat er ook verdwijnt, ik kijk met een glimlach - omdat jij bij mij blijft.
2 reacties
Mooii geschreven ❤️
Hoi Sanne,
Wat een mooi gedicht voor je partner. Zo fijn dat je iemand hebt die liefdevol met je meeloopt in het hele proces. Goed dat je hier bent gaan bloggen. Je vindt hier veel lotgenoten die precies begrijpen waar je doorheen gaat. Je partner, familie en vrienden willen je vast volop steunen, maar echt begrijpen wat je meemaakt doen alleen lotgenoten. Ik wens je sterkte met het vervolg van de kuren.
Liefs, Monique