Tijdelijke stop Tamoxifen…
Afgelopen week ben ik iom de oncologisch verpleegkundige tijdelijk gestopt met de Tamoxifen. Even vier weken niks innemen en dan kijken of de intense vermoeidheid samenhangt met de Tamoxifen of is het te wijten aan de bestralingen? Als het het laatste is heb ik vette pech en kan het nog wel eens een lang verhaal gaan worden die vermoeidheid en als het de Tamoxifen is dan zijn er nog andere mogelijkheden maar wellicht wel meer gewrichtspijn en ik vond die nu al niet prettig. Maar ja als ik het dan moet afwegen tegen deze intense vermoeidheid wat gewoon geen leven is dan weet ik wel wat ik zou kiezen. Het kan gewoon ook zijn dat het hele herstel wat langer op zich laat wachten. Tenslotte heeft mijn lichaam klap op klap moeten verwerken en ben ik nu pas aan het bijkomen van alles. We gaan het zien.
Krijg ik last van afkickverschijnselen? Vraag ik nog voor de zekerheid. Nee hoor zegt mijn verpleegkundige. Maar laat ik nu de laatste vier dagen sinds mijn stop compleet mijn bed uitdrijven. Bloedheet en zweten….mèn… neuh hoor geen afkickverschijnselen. Nou ik dus weer wel. Ik doe echt nooit maar dan ook nooit iets volgens het boekje 🤣 waarom blijft me dit verbazen haha.
Naja komende weken spannend of ik meer energie ga krijgen.
Vandaag was rampzalig. Zo moe dat ik er misselijk en duizelig van was maar gisteren heb ik dan ook heel mijn batterij leeggezogen en dat!! Was geen goed plan maar o zo fijn om gewoon weer eens even in de stad te wandelen en te lunchen met mijn man en een winkel (teveel) ingelopen. Ik was bekaf maar het was het wel waard. Ik ben benieuwd of ik morgen weer wat meer energie heb. Vandaag was bagger en geen goed vergelijk met mijn Tamoxifen stop natuurlijk. 🤔 hmmm… luisteren Jeanine!!! Blijft nog wel even een dingetje vrees ik. Maar ik doe mijn best, echt. Doordeweeks gaat goed maar de weekenden met kids familie en vrienden is toch moeilijk hoor.
Op naar week twee van de stop 🛑
UPDATE 25 maart 2026. Nou de Tamoxifen was wel degelijk de boosdoener van mijn ernstige vermoeidheid. De man met de hamer is weg en mijn hoofd voelt helderder. Alsof de constante mist is opgeheven en ook de persoon die mijn kraan steeds uitdraait. Lees wel: ik ben nog steeds heel erg moe maar niet meer zo extreem maar nog steeds te heftig. Ik ben wel een schema gaan bijhouden om te zien waar mijn energieslurpers zitten. Visite van meer dan anderhalf uur trekken me compleet leeg. Toch langer gezellig en kletsen betekent 2!! Dagen bijtanken. Dit geldt voor alle sociale contacten helaas en laat ik die nou net zo nodig hebben. Maar oké ik accepteer het gevolg. Er zijn daarna ook dagen als ik braaf ben dat ik dus kan fietsen, wandelen (Max 20 minuten zonder bekaf thuis te komen). Koken doe ik in fases dat werkt. Ook ander huishoudelijke taken doe ik in delen dat gaat goed. Ik herstel beter van fysieke inspanning dan van sociale activiteiten. Maar oké. Er is langzaamaan progressie.
Morgen begin ik dus met een nieuwe antihormoontablet Exemestaan. We gaan t zien wat die doet. Want de Tamoxifen was naast de vermoeidheid wel te doen. Af en toe opvliegers en pijn in gewrichten maar beiden op te vangen. Maar ja de vermoeidheid was dus ‘killing’ en geen optie meer. Kiezen uit twee kwade zei mijn verpleegkundige. Mijn tumor was te groot vorig jaar om te stoppen met alles. Wordt vervolgd.
🫣 💊