Back in controle
En dan ineens zie ik de buitenwereld weer echt. Ik heb het afgelopen jaar echt in mijn eigen cocon geleefd. Het ging eigenlijk vanzelf. Alsof mijn brein uitschakelde en mijn lijf alles op automatische piloot aannam voor wat kwam. Niet denken gewoon doen. Geen controle hebben op niks. En dat laatste heb ik gewoon geaccepteerd. Ik die controle bijna boven alles zet want controle geeft me rust en veiligheid. Maakt dingen overzichtelijk en gestructureerd. Nou dat was afgelopen jaar wel anders en toch heb ik het allemaal losgelaten. Mezelf overgeleverd aan de artsen en al hun wijsheid en expertise. Het enige waar je controle over hebt zei een lieve vriendin (die helaas zelf is overleden tijdens mijn behandeling 🥹) is zelf je make up nog doen. Al is het maar nog mascara smeren op die drie overgebleven wimpers. En dat deed ik en het hielp. Of voelen hoe de crèmes diep in mijn huid trokken. Dat kon ik zelf doen. Waar ik ook kon probeerde ik toch de controle terug te pakken. Douchen al zittende op een krukje zodat ik het zelf kon doen. Kleine dingen maar erg waardevol in mijn proces.
Nu is het 3 maanden geleden dat ik de laatste bestraling heb gehad en mijn hoofd wordt weer wakker voel. Mijn haar groeit goed en mijn geopereerde borst is zowaar mooi geworden (nog wel veel pijn maar dat is een ander verhaal. Sowieso al die toffe nevenpijnen NOT dus!!). Maar wat ik wil zeggen is dat ik me weer mens begin te voelen en dat alles weer ‘normaal’ begint te worden. Ja ook dankzij de pijnen en extreme vermoeidheid voel ik me toch weer in mezelf landen en weer open gaan voor de wereld om me heen. Ik begin weer te fotograferen iets wat ik vorig jaar bijna niet heb gedaan en het voelt goed. Ik zie weer echt wat er om me heen gaande is.
Ja het voelt goed dat ik weer kan bepalen wat ik wil en wanneer ik het wil of zelfs wanneer ik het niet kan of wil. Ik ben er weer want ja waar ik vorig jaar was….geen idee. Te druk met alles overleven.
Zo yes I am back in control en ik ben weer geland in mijn lijf en het voelt goed.
Stap voor stap nog steeds maar haha het blijven overwinningen en het voelt goed. Misschien heb ik daarom zoveel gehuild bij alle mooie medailles van TeamNL op de Winterspelen. Ik voelde het ook voor mezelf al die overwinningen van het afgelopen jaar. Ik heb er wat gehad. Ik zag alleen de berg voor me die ik nog moest en moet afleggen totdat ik vorige week een symbolische animatie zag en toen besefte ik dat ik er compleet aan voorbij was gegaan dat ik al een groot deel van die berg bewandeld heb en eigenlijk ben ik nu gestart met de afdaling. Heel voorzichtig ⚠️ haha..
Wie had gedacht dat ik dit nu zou schrijven. Ik niet en toch staat het er.
Liefs 💋