Tien dagen
De pijnstilling is dus weer maar eens verzwaard.
Tien dagen geleden ging ik van 20 mg morfine naar 40 mg. Daarna naar een fentanylpleister van 25 µg, met daarbovenop nog morfine en paracetamol.
En nog was het niet genoeg. Dus vanmiddag opnieuw naar de huisarts.
Nog een pleister erbij. 37,5 µg fentanyl nu. En vanaf vanavond ook nog 10 mg oxycodon. Indien nodig 's morgens nog eens. Volgens mijn huisarts zou dit voldoende moeten zijn.
Niet dus.
Het is half twaalf 's nachts en we zitten alweer achter de computer. Zojuist nog wat paracetamol bijgenomen, want slapen zit er niet in.
Tien dagen. Van 20 mg morfine naar fentanylpleisters en oxycodon. Als je die opioïden naar dezelfde maatstaf omrekent, zit ik ondertussen op ongeveer vijf keer zoveel als tien dagen geleden.
Vijf keer.
In tien dagen.
En nóg is het niet genoeg.
Pfff.....
Nog wat meer.
Omdat het gisteren niet meer genoeg was.
Nog wat meer.
Omdat ik vannacht weer wakker werd.
Nog wat meer.
En het helpt. Natuurlijk helpt het.
Tot het niet meer helpt.
Nog wat meer.
Een pil. Een pleister.
En nog een pil. En nog een pleister.
Nog wat meer.
En telkens denk ik: nu zijn we er.
En telkens denk ik wat later:
waar zijn we eigenlijk?
Nog wat meer.
Er kan nog veel meer, zeggen ze.
Alsof dat geruststelt.
Nog wat meer.
Gisteren was minder genoeg.
Vandaag niet meer.
Nog wat meer.
En ik weet niet waar dit stopt.
Ik weet niet wat morgen vraagt.
Nog wat meer.
Pijn maakt mij moe.
Maar die drie woorden
maken mij bang.
Nog wat meer.
20 reacties
Lieve Willy, ik geef je een warme knuffel🫂
Knuffel terug.
Maar ik loop er op dit moment wel pisnijdig bij
Ach lieve lieve Willy, man man........zit doorr mijn tranen heen te typen.....
Vreselijk en bang, ja, DAT BEN IK OOK!!!!!
En bij mij gaat het ook niet geweldig, is dat mijn voorbode......
Wat kan ik nog schrijven, behalve dat we al veel contact hebben via WhatsApp.....
Woorden als houd moed, het komt goed.....nee, het komt niet meer goed, godverdegodver😭😭😭.
Neem al die rotzooi maar in vriend, als het je helpt.
I love you man, we kunnen jou niet missen en nu ga ik ff janken...😭😭
Janken mag altijd, Jilles. Het kan opluchten.🙏🙏
Willy, ik vloek na het lezen. Ik weet… het helpt je niets maar ik doe het godverdomme toch!
Warme knuffel en liefs 🧡🫂
Goh, ik vloek gewoon mee
Wat lastig Willy om de pijn onder de knie te krijgen. Pijn is zo vermoeiend. Sterkte.
😭😠🤬🫂💝
Ach lieverd, ik weet gewoon niet wat ik schrijven moet, als we allemaal iets zouden kunnen overnemen… maar nee, dat gaat niet.
Ik denk aan je, knuffel voor jou
liefs Fram
Ach, lieve jij. Maak je om mij maar geen zorgen. Jij hebt zelf al meer dan genoeg aan je hoofd en te stellen met je echtgenoot. Je hoeft echt geen stukje van mijn miserie over te nemen. ❤️
En trouwens… je vergeet blijkbaar met wie je te maken hebt. Mr Willy is een stoere Belg. Rechtstreekse familie van Ambiorix, en langs moederskant zit er volgens mij ook ergens een Asterix tussen. Wij zijn niet kapot te krijgen. Hooguit wat gedeukt, hier en daar opgelapt en tegenwoordig met iets meer medicatie dan de gemiddelde Galliër. 😁
Maar die knuffel neem ik wél. En ik stuur er eentje terug. ❤️
❤️💋
Het is vreselijk maar ik hoop dat je de pijn een beetje kan verlichten met je schrijven.
Zeker wel. 🫂
Ik vind dit ronduit verschrikkelijk om te lezen! Ik ga al zolang goed op twee keer vijf mg oxycodon en als ze dat verhogen, word ik zelfs hyper (wat niemand begrijpt maar ik stuiter dan rond als een konijn). Ik zou zo graag even een paar dagen wisselen, gewoon zodat je eventjes op adem kunt komen. Maar ik kan alleen maar wensen en hopen dat er toch iets van pijnstilling is dat soelaas gaat brengen. Zo kan het ook niet meer he, daar word je superongelukkig van toch.
Zo naar te lezen. Bah. Ik hoop zo dat ze je op een juiste dosis kunnen krijgen.
Ja, ik hoop het ook. Afin , ik vertrek van het idee dat het wel zal lukken. Maar blijkbaar is het toch allemaal niet zo eenvoudig.
't is een contradictie, dat als het minder wordt, het ook weer meer wordt.
Ik wens dat je, los van al het meer, toch ook de mooie dingen nog ziet, Mevr. Willy die naast je ligt.
Ik lees al je schrijfsels, en het gaat over pijn, en achteruitgang, en ik zou zo graag wat zeggen om je op te beuren, om je even niet te laten voelen wat je voelt.
Weer, weet ik de woorden niet, woorden die jouw woorden een beetje opheffen.
Dan maar een hele dikke knuffel 🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂😘😘Peter
Potverdrie. Was ik maar bij jullie. Kon ik jou een knuffel geven en mw.Willy ook.
Hoop dat er wel spoedig een goede instelling wordt gevonden. Geen pijn, kunnen slapen. En dan liefst zo snel mogelijk horen welke behandeling er voorgesteld gaat worden. Wachten, brrr, dat kan eigenlijke niet.
Leven met pijn, chronische, scherpe pijn. Het vreselijkste wat er bestaat. En die pillenwinkel moet maar aangepast worden naar boven toe.
Met sterke pijnstillers zou alles in bedwang moeten kunnen gehouden worden. Maar ja, wie ben ik ? Redelijk pijnloos door het leven kunnen gaan, daar wil toch iedereen voor tekenen. Dat is grote rijkdom.
Sterkte, Willy.
Marc.🙏🙏
Ik lees van het langzaam achteruit gaan. De medicatie opvoeren, meer pijn ervaren, niet kunnen slapen. Om moedeloos en radeloos van te worden.
🥰💕