1 jaar later...
12 juni 2025.
Een dag vol onderzoeken om de tumor in kaart te brengen. De allergische reactie tijdens de MRI die mijn tong deed opzwellen. Doodeng. Geen controle meer over de situatie. De onzekerheid.
Hoe kom ik uit de operatie? Mentaal én fysiek. Kan ik nog praten? Is een reconstructie nodig? Hoeveel pijn zal er zijn?
Allemaal vragen waarop op dat moment nog niemand een antwoord had.
En nu zijn we alweer een jaar verder. Eén jaar. Soms voelt het als een eeuwigheid geleden, en soms alsof het gisteren was.
Vandaag voel ik hem en dat komt even binnen.
Hoewel het voelt alsof ik mijn leven weer aardig op de rit heb, zijn er nog steeds moeilijke momenten. Momenten die soms best eenzaam kunnen voelen. Revalideren is hard werken. Honderd keer je neus stoten. Opnieuw leren luisteren naar jezelf en je grenzen aangeven. Frustraties ervaren omdat je iets zó graag wilt, maar het gewoonweg nog niet lukt.
Voor sommigen lijkt alles weer "normaal", maar zover zijn we nog niet. Ik dacht ook: dit doen we wel even. Maar gaandeweg bleek het soms meer op een obstakelrun te lijken. Dat heb ik misschien echt onderschat.
Maar ondanks alles heb ik vertrouwen in de toekomst. Ik ben trots op hoe ver ik ben gekomen. Op alle stappen die ik heb gezet, groot én klein. Er liggen nog uitdagingen op mijn pad, maar inmiddels weet ik dat ik sterker ben dan ik ooit had gedacht.
Over 2 weken staat er weer een 3 maandelijkse controle op de agenda.
❤️
1 reactie
Goedenavond,
Wat een ontzettend herkenbaar om te lezen en goed omschreven.
Ben een man van 58 jaar jong.
11 maart naar huisarts, plekje op de tong (zat er al een paar weken, maar kop in het zand gaatcwel weer over).
17 maart ziekenhuis Harderwijk.
De volgende morgen al in Utrecht UMC.
Begin april operatie tong rechterzijde en schildwachtersprocedure.
Helaas uitzaaingen, dus begin mei lymfeklieren verwijderd rechterkant van de hals..
In de verwijderde klieren ook een aantal uitzaaingen, dus aansluitend 28 bestralingen tot begin juli. En dan 3 maanden wachten op een 3D ct-scan.
Vorige week een controleafspraak voor goedkeuring oedeemtherapie, wit plekje op de tong geconstateerd, biopt en vandaag de uitslag, onrustige cellen, dus nu wordt er een laserbehandeling ingepland.
Een rollercoaster waar je ongewenst in bent gestapt en waar je niet uit kunt stappen. Mee tot het einde van de rit, maar we blijven moed houden. Glas half vol.
Geen roker, geen overmatig alcoholgebruik, ook dikke pech.