Puppy
De bucketlist van Wilma is afgewerkt. Van Disneyland Parijs, een vliegvakantie naar Tenerife, een riviercruise naar de Duitse kerstmarkten en zweefvliegen tot optredens van André Rieu en Frans Bauer. Ze zou alleen nog met een zus naar de Euromast gaan, maar daar was het niet meer van gekomen. Nu bestaat er zoiets als de Stichting Ambulance Wens die mensen vervoert naar een laatste wens, zoals een voetbalwedstrijd, bruiloft van een kleindochter of een dagje Efteling. Helaas bleken ze geen rit naar de Euromast te kunnen maken omdat je daar niet met een brancard naar binnen kan. Toen kwam een andere zus op het alternatieve idee om bij een puppy te gaan kijken.
Niet zomaar een puppy maar de toekomstige huisgenoot van mijn jongste zus en haar gezin. Begin september mogen ze hem ophalen in Brabant, maar Wilma was bang dat ze niet lang genoeg zou leven om de puppy in het hospice te kunnen aaien. De rit was snel geregeld en afgelopen zondag reed de ambulance met twee fantastische vrijwilligers en een zus naast Wilma in zo’n anderhalf uur naar de fokker, waar wij na slechts 20 minuten op de fiets ook de pup en haar broertjes en zusjes konden bewonderen terwijl we op de ambulance wachtten. Mijn jongste zus met haar gezin was al even bij de fokker, dus we waren met een heel clubje mensen om Wilma te ontvangen.
Zodra de brancard buiten stond, kreeg Wilma de kleine pup op haar schoot en kon ze haar knuffelen. Het was heel erg ontroerend om te zien, zo’n grote dierenvriend die waarschijnlijk voor het laatst een beestje aait. Wilma was erg moe en toonde nog maar weinig emotie, terwijl we weten dat ze dit geweldig vond. Ook dat kwam toch wel behoorlijk binnen, dus jongste zus en ik moesten even verdwijnen achter de ambulance tot onze ogen weer wat droger waren. De foto zegt verder genoeg….
8 reacties
Ik schiet helemaal vol er van, wat een bijzonder, mooi en hartverscheurend moment. Knuffel, ik weet gewoon niet wat ik zeggen moet XXX
Wat ontzettend mooi dat zoiets als Stichting Ambulance Wens bestaat. Dat mensen zich belangeloos inzetten om iemand nog één laatste mooie dag of moment te geven.
En wat een prachtig idee van je zus om voor die puppy te kiezen.
Geen grootse laatste wens, gewoon zo’n klein warm lijfje op haar schoot. Die foto zegt idd alles.
🫂❤️
Ach lieverds de foto zegt idd alles en wat is er nou mooier dan zon lief hondje mogen aaien ,wat fijn dat dit door de wensambulance wel nog kon ,en ja mijn tranen stromen ook hier bij ,ik leef met jullie allen mee e houd je zus maar stevig zacht vast heel veel sterkte e n liefs Hes xxx
Wat een mooi alternatief voor Wilma! De foto zegt inderdaad alles... Prachtig moment en dat mogelijk gemaakt door vrijwilligers. Zoveel respect voor hen.
Wat ontzettend mooi dat dit nog gedaan is. Heb er een brok van in mijn keel. Heel ontroerend.
Liefs, Monique
Ik hou het ook niet droog!
In één woord: prachtig!
Liefs Fram
Ik denk aan het geluk dat jullie ze geschonken hebben, aan een moment dat voor altijd in je hart gegrift zal blijven.
En ik denk dat het ook troost geeft, als het afscheid nader komt.
Ik hoop dat jullie het moment nog vaak de revue laten passeren, en het een lach op je gezicht geeft.
Ik houd jullie even vast, en geef een dikke knuffel.
🐻🐻🐻🐻🐻🐻🐻🐻😘😘Peter
Ohhh, lieverd, wat prachtig! En ook een pracht ontroerende foto 🥲🫂Maakt je blij, dankbaar en verdrietig tegelijkertijd.. Ik doe er ook wat tranen bij...
Ik heb 10 jaar geleden de wensambulance geregeld voor mijn zieke (lotgenote)vriendin naar Frankijk. Daar liepen wij onze eerste Alpe d'HuZes. Zó dankbaar voor! Heb de foto's toevallig paar weken geleden nog weer bekeken. Onbetaalbaar!
Liefs en knuffels XX Hebe