Het hospice

Helaas, de medicijnen hebben niet geholpen bij Wilma. Op dinsdag hebben we haar weggebracht naar het hospice omdat het thuis niet meer ging. Er is een wachtlijst maar Wilma heeft voorrang gekregen. Ze woont in een oud huisje met een smalle gang, dus de ambulancebroeders hadden de nodige moeite om de brancard tot de woonkamerdeur te manoeuvreren. De bocht maken lukte niet, dus Wilma moest ondersteund de korte afstand van het zorgbed in de kamer naar de gang overbruggen. Doodop en benauwd zat ze even later ingesnoerd op de brancard, maar ze zag er toch nog wel de lol van in dat ze voor het eerst van haar leven in een ambulance mocht rijden. Een zus reed met haar mee en samen met een andere zus reed ik achter hen aan met de spullen die ze nodig zou hebben in het hospice en met haar lievelingsknuffels. 

Je komt er liever niet terecht, maar het is een mooi hospice. Net verbouwd dus alles is nieuw, warm en stijlvol ingericht, ook in de kamer waar Wilma kwam te liggen. Na het intakegesprek met de dienstdoende verpleegkundige pakten we de koffer en tassen uit en gaven de knuffels een plekje op en rond het bed. Voor Wilma was alles nog onwennig en de eerste nacht heeft ze bijna niet geslapen en meerdere paniekaanvallen gekregen. Ze was benauwd en bang om dood te gaan. Gelukkig heeft ze voor de tweede nacht slaapmedicatie gekregen en heeft ze goed kunnen slapen.

Ze vindt het moeilijk dat ze zoveel moet inleveren en zorg nodig heeft. Zeker de incontinentieluiers zijn confronterend voor haar, omdat onze ma van 94 die ook nodig heeft. Ze realiseert zich dat ze niet lang meer te leven heeft en tegen het dood zijn ziet ze niet op, maar wel tegen het moment van dood gaan. De kans is groot dat dit bij haar door een bloeding zal gebeuren, maar dit weet ze niet. We merken dat ze minder goed gaat horen en zien en dat haar ogen wat boller worden. Ze valt af omdat ze alleen nog maar wat drinkt en weinig vloeibaar eten binnen krijgt, maar haar gezicht wordt boller. We hebben allemaal het gevoel dat ze een tikkende tijdbom is, maar wanneer die afgaat weten we niet. Voor ons toch voldoende reden om onze reis naar Canada te annuleren.

En nu maar zoveel mogelijk van haar genieten zolang het nog kan.