Het dagelijks ontbijt

Vroeger was ontbijten eenvoudig.
Een tas koffie. Een boterham.  Misschien wat confituur.

Tegenwoordig begint het allemaal met een hoop medicatie

Het start allemaal vrij logisch. Ik heb prostaatkanker. Daarvoor neem ik abiraterone. En daar hoort prednison bij.
Das simpel.
Nu sukkelt zowat iedere oude knar vroeg of laat met zijn bloeddruk. Ik dus ook. Daarvoor hebben we Coveram. En omdat mijn bloed blijkbaar ook wat vlot door de leidingen moet blijven stromen: Asaflow.
En sinds kort neem ik ook diclofenac voor mijn rugpijn.
Alleen zijn Asaflow en diclofenac samen niet zo vriendelijk voor de maag.
Geen probleem: pantomed. Dat beschermt mijn maag tegen de medicijnen die mij op andere plaatsen proberen te helpen.

Dan hebben we de morfine. Fantastisch spul. Ik slaap eindelijk weer zonder dat mijn rug om twee uur 's nachts besluit dat de dag begonnen is. Alleen hebben mijn darmen sinds de komst van de morfine besloten niet langer aan het project mee te werken.
Poepen was vroeger een vrij eenvoudige lichaamsfunctie. Nu niet meer.
Dus: laxeermiddel. 1 zakje 's morgens

Nou, daar stopt het niet bij. Elke rechtgeaarde kankerlijer neemt links en rechts wel wat supplementen. In mijn geval  magnesium en vitamine B6. Waarom precies weet ik eerlijk gezegd niet meer, maar op dit punt durf ik ook niets meer weg te laten.

En dan denosumab voor de botten.
Daar hoort iedere dag calcium bij. Daar krijg je ijzersterke botten van. Tenminste, dat is de bedoeling.
Ik verwacht niet dat ik binnenkort kogels kan afweren met mijn heup, maar je weet maar nooit.

Die calcium zit trouwens in zakjes die je moet oplossen in een glas water.

Dat vind ik bijzonder attent van de farmaceutische industrie.
Want met dat water kan ik meteen de rest doorslikken.

Mijn medicijnkast begint ondertussen op een klein ecosysteem te lijken. Het ene pilletje bestrijdt de ziekte, het andere een bijwerking en een derde beschermt mij dan weer tegen het tweede.
Ik heb geprobeerd alles netjes in zo'n pillendoosje te stoppen.
Maandag. Dinsdag. Woensdag.
Ochtend. Middag. Avond.
Maar volgens mij moet ik binnenkort overschakelen op Excel. Met kleurcodes, formules en een back-up in de cloud. Zodat ik op een ochtend niet naar een wit pilletje zit te kijken en denk: "En gij? Wat doet gij hier eigenlijk?"

Pfff... Misschien weet dat pilletje het zelf ook niet meer.

Ach. Uiteindelijk zorgt die hele apotheek er wel voor dat ik nog altijd mijn ding kan doen. Wandelen, schrijven, een stukje joggen, met de camper weg en 's nachts behoorlijk slapen.

Dus iedere morgen zet ik mijn glas calciumwater klaar en slik ik de hele handel braaf naar binnen.

Daarna zet ik een cappuccino.
Waarvoor  die dient?
Geen idee.

Maar die is tenminste lekker.