Tranen van het verleden en de toekomst

Bij mij, leeft er heel veel aan de binnenkant, het komt er niet zo makkelijk uit,
Ik heb er al vaker over geschreven, MUZIEK (in hoofdletters)
Vandaag ontving ik een hele mooie Blu Ray van Tina Turner, en dan neemt de muziek me mee.
De tranen beginnen te lopen, want ik voel zoveel, en het zijn geen tranen van verdriet,
Het lijkt erop, dat het er ineens allemaal uit komt, alles wat er binnen in mij zit, al die emoties die jaren verborgen hebben gezeten.
Soms raakt het me, omdat het een beetje, mijn verhaal vertelt, over wat er achter me ligt, over wat ik zo graag had willen zijn voor mijn vrouw, maar nooit lijkt te zijn gelukt.
Maar het is ook alles wat ik nu heb, de enorme liefde die ik voel, de rijkdom, die nu in mijn leven gekomen is, en ik zal daar geen NEE tegen zeggen.

Vreemd dat de tranen van het verleden, ook de tranen van het geluk nu zijn, maar heel fijn, dat ze er zijn.
Die tranen die er nooit uit wilden komen, ze vinden hun weg, en ik geniet ervan.
Ieder heeft zijn eigen manier, om ermee om te gaan.
Vinden, verliezen, weer vinden en verliezen, samen is deze mix van het leven, net als de muziek, mooi om te beleven, waardevol, als de weg van mijn leven, en ieder stuk, laat iets in me achter.
Niks staat in de weg, om vooruit te gaan.

Op mijn zoektocht destijds naar een nieuwe partner, nu zo'n 40 jaar geleden, is er twee keer een nummer aan mij opgedragen door de andere kant

You are so beautiful, van Joe Cocker. En The Best van Tina Turner.

Ik stond er toen niet zo bij stil, maar nu wel.