kijken
Als ik in bed, in gedachten om me heen kijk, kijk ik omhoog en omlaag, naar links en naar rechts, en vooruit, en achteruit.
Als ik omhoogkijk, zie ik Margreet, en hoop ik, dat ze alles heeft losgelaten, niet meer in boosheid, spijt, of gemiste momenten terugkijkt.
Ik wil dat het goed met haar gaat, zoals ik dat in ons leven samen altijd heb gewild, dat ze verder gaat, zonder mij
Kijk ik omlaag, dan zie ik mezelf, zie wat ik was, en wat ik geworden ben,
Ik zie dat ik losgelaten heb, dat ik gegroeid ben, en gelukkig ben, ik omarm het leven, en het leven omarmt mij.
Kijk ik naar links, dan zie ik, wat het leven was, en kijk ik naar rechts, zie ik hoe het leven ook kan zijn.
Kijk ik achteruit, dan zie ik hoe het leven ooit was, zie ik zaken waarvan ik nooit zal kunnen begrijpen waarom ze zo zijn gegaan.
Maar ik zie ook, de mensen die ik via het forum heb ontmoet, de rijkdom die dat in mijn leven heeft gebracht, de Kamanido’s, en Djemanido’s, de knuffels en het met elkaar verweven zijn.
Kijk ik vooruit, dan zie ik een toekomst vol liefde, waarin alles anders is, als wat ik zie als ik achteruit kijk.
Ik zie mijn leven, zie de liefde die er nu in aanwezig is, en zie dat er een toekomst is, zie niet het einde, maar het begin.
Ik ben dankbaar voor alles wat er op mijn weg gekomen is, vroeger en nu.
2 reacties
Er was eens een oude wandelaar die op een kruispunt kwam waar zes wegwijzers stonden.
Eentje wees naar boven. Daar stond op: "Mensen die je mist."
Eentje wees naar beneden. "Wie je geworden bent."
Links stond: "Wat was."
Rechts: "Wat nog kan zijn."
Achter hem lag een weg vol herinneringen. Sommige mooi. Sommige minder mooi. Sommige waarvan hij zich afvroeg waarom hij daar ooit was ingeslagen. Voor hem lag een weg die hij nog niet kende.
De wandelaar bleef een tijdje staan kijken.
Een voorbijganger vroeg: "Welke kant ga je uit?"
De oude man krabde eens achter zijn oor. "Geen idee."
"Maar je staat hier al een kwartier." "Dat weet ik."
"En?"
"Ik ben de wegwijzers aan het lezen."
De voorbijganger keek verbaasd. "Daar geraak je toch nergens mee?"
"Dat hoeft ook niet altijd."
Hij wees naar de verschillende richtingen. "Vroeger keek ik alleen naar de weg voor mij. Daarna vooral naar de weg achter mij. Tegenwoordig kijk ik een beetje naar alle kanten tegelijk."
"En helpt dat?"
De wandelaar dacht even na. "Geen flauw idee."
Toen glimlachte hij. "Maar ik vind het wel een mooi uitzicht."
En terwijl de voorbijganger hoofdschuddend verder wandelde, bleef de oude man nog even staan.
Gewoon omdat sommige kruispunten geen plaats zijn om een keuze te maken.
Sommige kruispunten zijn er alleen om even rond te kijken.
Kijk jij maar gewoon.vooruit naar jou en fee ,want achteruit kijken dat was het verleden.en.hoort wel ook bij je maar hoef je niets meer aan te doen
Knuff voor jou en fee🫂🫂