Reizen in het grensgebied

Hier zit ik, in de wachtruimte van de afdeling Nucleaire Geneeskunde & Moleculaire Beeldvorming. Fokko is net opgehaald en voor mij is het wachten, dus bloggen begonnen. Vandaag die spannende FDG PET-scan 🩻. Wat zal de uitkomst zijn, is er nog "iets" of "niets" meer te zien. Gaan we de uitslag zelf bekijken, zoals we tot nu toe nog met elke uitslag hebben gedaan, of wachten we de afspraak van maandag af, dan hebben we tenslotte ook de bloedwaarden in beeld... ?! En dan toch een beetje vooruit blikken... 👓 als er "niets" meer is, dan wordt het - bijna zeker - een "wait & see", maar wát als er toch nog "iets" is... wordt het dan toch de rituximab? Hoe zal het gesprek met onze hematologe verlopen? Vanaf het "awkward" moment van de opnamedag laatste chemo (6 mei alweer) hebben we haar, ondanks verschillende verzoeken/pogingen, niet meer gesproken. Ergens voelt dat niet fijn, want wat is nu precies de reden dat ze ons ontweken heeft? Is ze geërgerd of was ze inderdaad te druk en had ze geen tijd? Een stemmetje in mijn hoofd zegt, dat als je je maar een beetje betrokken voelt bij je patiënt, dat je dan even tijd maakt. Zelfs tijdens de opname door de embolie, heeft ze geen 5 minuten vrijgemaakt... Afijn... dat is sowieso afwachten tot maandag! 😇

De acupuncturiste! Gisteren is Fokko voor het eerst geweest... en wat vond hij het fijn!

Allereerst denk ik dat het sowieso prettig voor hem was om een keer het hele "verhaal" van a tot z te kunnen vertellen. Iemand die even echt tijd heeft en luistert...

Meelevend, begripvol en in bepaalde zaken ook instemmend. Dat "alles" uit balans is, dat was/is natuurlijk geen verrassing. Ze kon stress voelen in de hartslag. Ook de tong wordt bekeken bij zo'n eerste consult en onder de tong, blauwe aderen, was een teken dat het niet "lekker" loopt. Unaniem zijn we van mening dat de chemo noodzaak was. Het heeft de ziekte teruggedrongen, dat hadden we op een andere - alternatieve - manier nóóit kunnen bereiken. Geen enkele twijfel daarover! Nu is het echter de zaak om het lichaam weer in balans te krijgen, samen met de geest. Het is jammer dat het nog niet algemeen geaccepteerd is dat reguliere en alternatieve geneeswijzen elkaar heel goed kunnen aanvullen. 

De behandeling is direct gestart. Natuurlijk de diverse naaldjes📍, die volgens Fokko geen pijn doen, een klein prikje bij het aanprikken, that's it. Een half uurtje "inwerken", waarbij hij tintelingen vanaf zijn benen omhoog voelde gaan en de tinnitus die wisselde van intensiteit. Advies gekregen om minimaal 2 liter water te (blijven) drinken, ook voor het afvoeren van de afvalstoffen. Zeer waarschijnlijk zou hij al wat gaan merken van deze 1e keer.

Nou, als Fokko het al niet merkte, dan ik wel! Als eerste de spanning die weg was (vernam het direct), het opgejaagde, het rusteloze was er niet. 's Middags hebben we 44 minuten gewandeld 👣... in een tempo wat ik lang niet gezien heb, moest er zelf tegen stappen. Vanmorgen waren we vergeten om bloeddruk, hartslag en saturatie te meten, jammer, want was wel nieuwsgierig naar de waarden. Op de valreep tijdens het wachten de hartslag nog gecheckt én verraste ons met een hartslag van onder de 70! Bijzonder, want dat is na 11 mei niet meer gebeurd.

Deze behandeling wordt nu snel opgevolgd, er staan nu 4 behandelingen gepland voor de komende maand, erg benieuwd of en wat het verder gaat brengen 📍🪷

Wordt vervolgd 🍀🤞🙏🩻