Morgen het grote nieuws.
Ik ben nu een week thuis, na de rollercoaster in het ziekenhuis.
Ik krijg goede bijstand van mijn huisarts, het team van mentrum, en Angelique van buurtgenoten. Ben nog steeds doodmoe, weinig eetlust, zou eigenlijk alleen willen slapen. Paar keer beetje tranen, maar de ontlading hou ik nog steeds tegen. Probeer me nog steeds taai te houden. Wacht tot het gesprek met de oncoloog morgenochtend.
Longembolie en bloedarmoede matten me het meeste af. En steken in mijn lijf door de spanningen. Ben echt gekrompen tot iets heel kleins. En als alles pijn doet denk je toch; "6 planken, en hup, in de oven!"
Maar misschien valt het mee, hoop doet leven!
3 reacties
Heel veel sterkte voor morgen. Ik hoop dat je iemand bij je hebt, die kan meeluisteren en bemoeien en waar je tegen aan mag foeteren XXX
Beste Fie, dank je wel.
ik ben inmiddels zo gaar, weinig foeterpower over. Mijn broer is standby. Het heeft geen zin om je te verzetten tegen het onvermijdelijke, Ben benieuwd naar wat gaat komen.
Lieve Wim,
Hoop, humor, zwarte gedachtengang …tranen, sprankje licht in de duisternis …., dit is ook moeilijk te bevatten en al het denken en elke beweging kost energie. Germ toch lieverd, fijn dat je toch een handjevol lieve mensen om je heen hebt …., die jou ondersteunen in deze moeilijke akelige periode …., gek genoeg is het wel zo: Je hebt maar een leven en als je dat goed doet….., is het genoeg.
Waar een wil is…., is een weg en jij bepaalt zelf hoe je die wil bewandelen …., alle respect voor je dapperheid …liefs en kus en een hele dikke hug Miems 💕💋