Gevloerd

Ben nu drie dagen thuis, na alle onderzoeken in het OLVG. Blij om alleen te zijn, geen komen en gaan van patienten in crisis, geen spuiten in je lijf. Eindelijk weer privacy.

Heb nu bloedverdunners voor de embolie. Omdat ik de afgelopen weken amper heb kunnen bewegen zijn mijn benen erg zwak. Een keer boodschappen gedaan, maar dat was afzien. Taxi terug genomen. Snel moe, spierpijn.

Weinig eetlust, rook weer, wat natuurlijk hartstikke stom is. Wil vooral slapen. Voel overal steken in mijn lijf, oren, ogen,knieen, mijn rug. Had een dikke kaak en tandpijn, donderdag ook nog twee tanden verwijderd, wat nog moet genezen. Had ook nog voet verstuikt, maar kan nu weer lopen.

Oftewel kommer en kwel, doffe ellende, algehele malaise. Duizelig, bang om te vallen. Voel me een zeikerd, een klager. Ik doe dat hier, om mijn hart te luchten, hoop snel weer wat minder negatief te zijn, dat ik me niet zo gevloerd voel.

Ik probeer me nog steeds groot te houden en verbijt mijn tranen, zal blij zijn als ik eens flink kon janken.

Sterkte aan allen in een vergelijkbare situatie.