De Levensboom Thema: Geworteld in het leven

De Levensboom
16-05-2026 –  Pseudoniem: W.K. – Thema: Geworteld in het leven

De levensboom plaats ik vanaf het begin dat ik hier kom bij al mijn gedichten en schrijfsels.
Niet als versiering, maar omdat dit symbool voor mij is gaan samenvallen met mijn eigen leven.

De stam staat voor het hier en nu — het blijven staan, het dragen wat op mijn pad komt, ook wanneer mijn lichaam soms iets anders vraagt.
De takken reiken omhoog — naar groei, naar hoop, naar alles wat er nog mag zijn, zelfs wanneer dat niet vanzelfsprekend voelt.
En de wortels liggen diep — in mijn verleden, mijn afkomst, alles wat mij gevormd heeft en mij, ook nu, blijft dragen.

In de afgelopen jaren, met alles wat ziekte en herstel met zich meebrengen, ben ik dat steeds meer gaan voelen.

De cyclus van kanker heeft mij laten zien hoe kwetsbaar een mens is, maar ook hoe groot de kracht kan zijn om te blijven leven, te blijven hopen, te blijven groeien.

Soms voel ik mij stevig, rechtop in het moment.
Soms reik ik voorzichtig naar wat nog komt.
En soms trek ik mij terug naar binnen, naar wat mij draagt.

De levensboom vangt dat voor mij in één beeld.
Niet als iets groots of perfects, maar als iets dat blijft — in elke fase, in elke beweging.

Daarom staat hij altijd bij mijn woorden.

Liefs, Frennie
 

7 reacties

Beste Frenie,

Wij kennen elkaar niet maar hebben heel veel overeenkomsten!

Ik wil je graag hierover berichten, maar niet op deze site.

Ik ben een vrouw van 74, in 2019 gediagnostiseerd met blaaskanker. Levensverwachting: 6 maanden met chemo. Ik ben er dus nog steeds. Misschien ben je geinteresseerd in mijn verhaal.

Hartelijke groet en luister goed naar je gevoel!

 

 

Laatst bewerkt: 18/05/2026 - 17:46

Beste Adona,

Wat bijzonder dat je mij schrijft,.

Wat moet het heftig zijn geweest om destijds zo’n prognose te krijgen, en tegelijk wat bijzonder dat je er nog steeds bent. Dat alleen al zegt veel.

Ik ben zeker geïnteresseerd in jouw verhaal. Soms herkennen mensen iets in elkaar zonder elkaar ooit ontmoet te hebben, en dat voelt dan toch vertrouwd.Ik heb geen idee hoe je op mijn blog bent gekomen.

Dankjewel voor je bericht en ook voor je laatste woorden — luisteren naar je gevoel is misschien wel één van de belangrijkste dingen die ziekte mij ook heeft geleerd.

Je kunt altijd een persoonljk bericht sturen als je dat liever doet.

Hartelijke groet,
Frennie

Laatst bewerkt: 18/05/2026 - 22:49