De marathon gaat beginnen. Waarom?

Laat ik me eerst even voorstellen. Ik ben Paula en ben 68 jaar. Ik woon grotendeels in Kuşadası Turkije. 

Hoe en waarom is deze marathon begonnen? Door mijn eigen stomme schuld eigelijk. Hoofdzakelijk door langdurig veel en zwaar roken. Ik ben al jaren kortademig maar ik schoof het grotendeels af op mijn huisstofmijtallergie plus verkoudheid. Daarnaast heb ik al langere tijd last van vermoeidheid. 

Ik heb dat laten onderzoeken in Turkije waar ik de meeste tijd woon. Er kwam niets uit de onderzoeken die erg standaard waren; ondanks mijn herhaaldelijk verzoek om een longfunctietest. 8 maanden geleden is het me gelukkig eindelijk gelukt om te stoppen met roken. Ik heb 40 jaar stevig gerookt; de laatste 20 jaar 2 pakjes per dag.

Ik had de pech om te vallen en beide polsen te verbrijzelen. Ik kon bijna niks. Hoewel ik een Turkse partner heb die een vaak komt woon ik in principe alleen. Ik moest dus naar Nederland want ik had hulp nodig van mijn kinderen. Aangezien ik nu langere tijd in Nederland zou blijven heb ik de kans genomen om mijn gezondheidsklachten in Nederland te laten onderzoeken. 

Al vrij snel kwam naar voren dat sommige schroeven in het plaatje in mijn pols naast het bot zaten ipv erin. Het moet eruit maar deze procedure is wegens recente ontwikkelingen in de ijskast gezet.

Mijn benauwdheid, kortademigheid en slechte conditie  zijn o.a. te wijten aan longemfyseem. Dit verbeterde sterk nadat ik gestopt was met roken maar werd naar een paar maanden weer slechter helaas.

Ook mijn hart werd onderzocht. Alles prima in orde. Alleen werd op de hartecho per ongeluk een longnodule gespot. Dit is een verdikking/afwijking in het longweefsel. Meestal is dit iets onschuldigs zoals een litteken. Maar de dokter raadde mij gezien mijn emfyseem en rookverleden nader onderzoek te laten doen; een CT-scan.

Ik verwachtte dat de uitslag iets onschuldigs zou zijn. De scan vertoonde ook wat verdikte lymfeklieren bij de plek. De dokter dacht dat het longkanker (dat was even schrikken en even slikken) zou kunnen zijn en schreef een PET-scan voor. 

Enkele dagen geleden kreeg ik de uitslag. Gelukkig geen uitzaaiingen dus er is wat aan te doen. Er zit "iets" maar slechts op één plek. Over 2 weken krijg ik een bronchoscopie om het soort kanker vast te stellen. Er is nog een hele kleine kans dat het geen kanker is omdat de PET-scan 0 activiteit in de lymfeklieren liet zien.

Ik ga er echter van uit dat het wel kanker is en dat ik een lange weg (minstens een half jaar behandeling) te gaan heb. Volledig herstel zal ook lang duren.

Ik was in Turkije enkele maanden terug begonnen  met een gezondere lifestyle vanwege longemfyseem en vastgestelde osteoporose. Ik eet gezonder en ik beweeg meer. Wandelen en stoelyoga. Mijn kinderen zijn na mijn verblijf in Nederland meegereisd naar mijn huis in Kuşadası voor een vakantie. Hoewel ik redelijk veel heb gewandeld is de stoelyoga helemaal versloft. Na deze vakantie ben ik weer met mijn kinderen terug gereisd naar Nederland voor de scans.

Vanacht reis ik voor 2 weken terug naar Kuşadası totdat het tijd is voor de bronchoscopie. Op de terugweg neem ik met hulp van mijn partner mijn hond mee naar Nederland; dat zal me stimuleren om te wandelen. Alleen wandelen vind ik saai. Overmorgen begin ik weer met wandelen en stoelyoga om mijn conditie op te krikken.

Hoe sta ik er emotioneel voor? Ik zie op tegen de behandelingen. Ik heb me ingelezen en ik besef dat het zeker heftig zal zijn. Ik zal Hasan, mijn huidige partner die ik na de dood van mijn man heb leren kennen, ontzettend gaan missen, ook al zal hij om de paar weken naar Nederland komen. Mijn huis, mijn vriendinnen en de ca 20 straatkatten die ik al 12 jaar  voer, ook. Mijn ene zoon en zijn gezin bij wie ik woon als ik in Nederland ben, zijn een enorme steun en toeverlaat maar mijn hart en mijn leven zijn in Turkije. 

Hasan spreekt alleen Turks. Voor hem zal de tijd ook sneller gaan als hij in zijn gewone doen is en afleiding heeft door werk en vrienden. En het zorgen voor mijn huis en straatkatten.

Schrijven heeft me in het verleden al eens geholpen om dingen op een rijtje te krijgen en om dingen te verwerken. Vandaar dat ik dit blog ben begonnen.

Klaar voor de start? Af!!