Het verleden mag dan wel geweest zijn, het is nooit weg

Ik hoef mezelf niet te herhalen, als het gaat om het leven dat achter me ligt.
Maar nog steeds als ik aan Margreet denk, of een foto van haar zie, heb ik medelijden met haar.
De weg die ze gegaan is, is niet makkelijk geweest, en ondanks dat ik er niet vaak deel van uit mocht maken, heb ik soms de behoefte om met ze te praten.

Lieve Margreet, je hebt een zware weg gehad, ik denk vaak aan die laatste dagen, waarin je minder jij was, en het leven langzaam uit je trok.
Veel van jouw keuzes, zijn voor mij onbegrijpelijk.
Nu ben ik in Schotland, jouw tweede thuis, in een kleine cottage aan de rand van de moors.
Naast me ligt de vrouw, waar ik heel veel liefde voor voel, iets wat jij had kunnen hebben.
Je hebt veel gemist, maar ik kijk naar de momenten die we wel hebben gehad.
En ik begin mijn gesprek nog steeds met LIEVE.

Mijn leven is nu zo anders, en het gaat helaas niet zo worden, als ik het graag zou willen, maar mijn tijd met jou, heeft me er wel een beetje op voorbereid, ik weet nu beter waar ik op moet letten.
Lieve is een bewuste keuze, ook als ik met jou praat in de stille uurtjes.
jou loslaten was niet makkelijk, maar ik heb het wel gedaan, ik moest wel, om verder te kunnen.
Hoe het tussen ons was, heeft het waarschijnlijk makkelijker voor me gemaakt.
Ik ben weer heel, zo heel, als ik nog nooit in mijn leven geweest ben.
De liefde van mijn kant is er altijd geweest, en ik heb het gevoel dat ik het daar mee moet doen, en ik denk dat het gewoon genoeg moet zijn geweest.
Slaap zacht