De tweede brief aan mijn lief

Hee mop,

Daar ben ik weer. Met een brief voor jou. Het gaat goed met me, echt. Mijn ogen lachen weer mee, ik kan weer over koetjes en kalfjes praten. Ik kan weer gewone grapjes maken, niet alleen de zwarte humor. Ik heb het reuze naar mijn zin op het werk en ben ook nog eens een cursus gebarentaal aan het volgen.  Ik sport en krijg daar gewoon plezier in. Ja echt. Ongelooflijk hè? Je vrouw is eindelijk wat minder lui geworden. Werd wel eens tijd. 

Met Milou gaat het ook goed. Elke avond zegt ze dat ze school het leukste van de dag vond. Ze is ontzettend leergierig en nu enorm in haar knutsel- en creatieve fase. Alles moet bewaard worden zodat ze ermee kan knutselen. 

Ik krijg nog steeds therapie, EMDR. Afgelopen week juist weer een sessie gehad. De meest pittige tot nu toe. Ik heb namelijk je sterfdag moeten herbeleven. Ik ging weer terug naar die enorm zware gevoelens van na het overlijden. Terug naar het hyperventileren van het huilen, naar de donkerste periode van mijn leven. Ik was vergeten hoe zwaar het toen was. Daardoor besef ik weer van hoe ver ik al ben gekomen. Wat heb ik de afgelopen jaren al veel bereikt. 

Die sessie heeft me wel goed gedaan. Ik kijk met minder spanning op je sterfdag terug. Ik merk wel dat het veel heeft losgemaakt. Ik heb sindsdien sterk het gevoel dat je bij me bent. Daardoor voelt het alsof je nog leeft en dat maakt me in de war. Ik had vandaag de neiging om je te appen om wat te vertellen. Daarna kwam het besef pas.. ik kan wel appen, maar zal geen antwoord krijgen. Want je leeft al bijna 3,5 jaar niet meer. Hoe dan?! Het voelt nog steeds als gisteren dat je er nog was. Dat ik je lach en je stem nog hoorde, maar ik merk dat ik al steeds vaker vergeet hoe je klonk. 

Ik wilde eigenlijk om 21 uur al gaan slapen, maar het is ineens al 23.00 uur. Dus ik rond mijn brief maar gauw af, geef Milou namens jou nog een kus en knuffel en ga dan slapen. Kom je me dan nog even in mijn dromen bezoeken? Laatst zag ik je ook, kort, in mijn droom in die witte wachtkamer. "De plek waar mensen terechtkomen die hun strijd beneden hebben uitgevochten en hun wapens eindelijk hebben mogen neerleggen."  (©️MrWilly) En ik hoorde je daar lachen. Een teken dat het goed met je gaat. Een teken dat ik op de goede weg ben en zo door moet gaan. Ik ga je trots maken, mop! 

Ik hou van je. Voor altijd en eeuwig en nog heel veel langer.