Week 98 , 99 , 100, 101

Daar zijn we weer na even radiostilte , stilgezeten heb ik absoluut niet . De VSO heb ik uiteraard niet getekend en dat ga ik ook niet doen. Het gesprek wat mijn werkgever 10 februari had gemaakt voor een vervolg gesprek heb ik afgezegd . Ik ben bezig geweest met alles uit te zoeken . Ik sta nog steeds bij de bedrijfsarts voor 58.33 % ziek gemeld , en dat terwijl ik gemiddeld de afgelopen vier weken 72,46% heb gewerkt !!! En meer heb zelfs weken van 32 uur gemaakt en dan zijn de uren die ik waarnam voor de wijkverpleegkundige nog niet in meegenomen .Ik heb dan ook mijn roosters geüpload bij het UWV , fnv en bij de bedrijfsarts . Leuk dat ze hun zaken niet op orde hebben maar ik wil daar niet de dupe van zijn. Het heeft mij zeker heel wat tranen gekost de afgelopen weken , het gevoel te hebben overal tegen de muur te lopen , niemand kan je goed advies geven. Bij de UWV zeiden ze , tja een ontslag wordt bijna altijd goedgekeurd ( had iemand van de afdeling ziektewet aan de telefoon. die dat zei) afgelopen week was ik voor de derde week op rij bij mijn coach van het tweede spoor zij heeft ook een mail naar de bedrijfsarts gestuurd , we hebben daarna samen de UWV nogmaals gebeld maar dan iemand van afdeling Wia , ze gaan echt wel alles uitspitten voordat ze een ontslag goedkeuren. pfff dan weegt de last op mijn schouders van dit moment weer even wat minder zwaar. Ook heb ik de afgelopen weken toch zoals afgesproken de wijkverpleegkundige vervangen, intakes gedaan , nieuwe cliënten aangenomen en alles wat daarbij hoort. Vond het erg bijzonder dat de manager zorg hier goedkeuring voor heeft gegeven en ze nauwelijks haar hielen heeft gelicht en vervolgens een VSO gesprek met mij plande . Zij is het dus ook niet eens met mijn ontslag omdat ik veel meer werk dan dat ze zeggen dat ik doe !!! dus dit gevecht is nog niet klaar. Ik zal vechten om mijn geliefde baan te behouden en ja ik kan zeker ook ergens anders gaan werken . Maar ik voel mij als een vis in het water waar ik nu werk (al zou je voor de werkgever gelijk vertrekken) Het zou mij teveel energie kosten nu ergens anders te gaan werken. Maar we gaan het zien , Wel heb ik met mijn mdl arts en de mdl arts van Maastricht over het dreigende ontslag gesproken want ik wordt al depressief als ik eraan denk dat ik thuis kom te zitten. Zij zijn bereid beide een brief te schrijven naar de bedrijfsarts. Dinsdag heb ik een afspraak met de POB van de bedrijfsarts. Ik zal dan ook met haar alles bespreken , komen we er niet uit dan zal ik een second opion vragen bij een andere bedrijfsarts . Ook wil ik dan een nieuw arbeidsdeskundige onderzoek want het onderzoek van vorig jaar klopt totaal niet meer. In het begin vond ik het zeker eng als een client mij beet pakte om te kunnen gaan staan, Maar dat is allang niet meer zo. Intussen ook weer contact gehad met de mdl arts in Maastricht , ik moet voorlopig door blijven gaan met beide medicatie voor de misselijkheid en de pijnstillers voor de pijn in mijn buik , het haalt de scherpe randjes weg maar de pijn is zeker niet weg . De stress die ik nu heb is zeker ook een boosdoener dat ik nu weer meer pijn in mijn maag heb , maar daar kan je niet veel mee ! In april hebben we weer een gesprek hoe verder te gaan . Hopelijk is er dan weer wat meer rust in de tent.  Ook heeft hij mijn mdl arts een brief gestuurd dat zij de regie over al mijn behandelaars moet gaan nemen. Soms weet ik gewoon niet waar ik heen moet als de klachten meer worden.  Ondertussen afgelopen week ook weer in Eindhoven geweest voor een nieuwe injectie voor de acnes in mijn buik. Dit was voorlopig de laatste injectie omdat ze deze niet te vaak aan mij willen geven. Omdat er veel corticosteroïden in zitten, wat niet goed is voor de tumoren op mijn bijnieren. Trouwens ook. niet voor je botten. de volgende afspraak zal een bel afspraak zijn omdat degene die nu de injectie heeft gezet het te gek voor woorden vind dat ik 2 uur heen en 2 uur terug moet reizen voor alleen een " gesprekje" van 10 min.