Moe en chagrijnig

Ik voelden dit moment al aankomen . Dat ik een vermoeid gevoel heb. Ik krijg het niet weg door te proberen om meer te slapen.  

Vorige week was ik te moe op mijn werk, en dan krijg ik een kort lontje als ze tegen mij aan lopen te zeuren.  ( zo voelt het dan) Ze lopen niet te zeuren maar willen iets overleggen of uitleggen. 

Maar doordat ik moe ben zei ik.

Ik ben met het verkeerde been uit bed gestapt.  Ben chagrijnig.  Dus je kan me beter met rust laten.  Voorheen zei ik dat niet. Was gewoon chagrijnig. 

Thuis heb ik ook zo'n blee gevoel. 

Gisteren op het werk  liep ik al de hele dag met het gevoel ik ben moe

Aan het eind van de dag begon mijn buik te zeuren. 

Thuis wel gegeten, maar het smaakte mij niet. 

Na het douchen ben ik nog geen half uur later naar bed gegaan.  Mijn buik begin meer te zeuren en te rommelen.  Ik slaap geen uren achter elkaar vast maar 2 uur. En dan weer draaien. 2 keer eruit geweest om naar de wc te gaan. De buikpijn bleef hetzelfde. 

Vanmorgen om 5,15 uur ging de wekker. 

Ik ben moe, moe, . Dus aan meneer Wil doorgegeven dat ik thuis blijf. Maar hij ging evengoed op de fiets naar zijn werk. 

Ik heb mijn wekker gezet om mij ziek te melden. Maar goed dat ik dat gedaan had. Want was niet uit mijn eigen wakker geworden 

Nadat ik mij had ziek gemeld,  ben ik weer als een blok in slaap gevallen.  Wel een aantal keren gedraaid. Maar alleen de gedachten dat ik nu niks moest kwam mij ten goede.  

Om 13 uur kwam ik pas uit bed.  De pijn in mijn buik is weg. Het chagrijnige gevoel ook. Mijn buik blijft nog wel rillerige ( lijkt op nerveus zijn, maar ook op onrustig gevoel ) 

Nu bankhangen. Geen fut/ zin  om iets te doen.  Maar dat hoeft ook niet. 

Lekker mobielen.  

Conclusie,  de buikpijn was een seintje dat ik te moe was. Gelukkig geen griep of iets dergelijks (het heerst enorm om ons heen ) 

Een beetje bijtanken doet goed( vervelend dat het op een werkdag gebeurd.  Het is niet anders)