Geen moderator meer....

Het is weer tijd voor een update, mijn laatste bericht dateert alweer van november vorig jaar. Toen was ik nog volop in de ellende van de bestraling van mijn mond. Tjonge, dat gaan we niet nog een keer doen....
Inmiddels gaat het stukken beter. Het is nog niet over, mijn tong protesteert nog regelmatig, maar ik eet me er doorheen. Hoe het verder moet met die uitzaaiing in mijn gehemelte hoor ik hopelijk komende week. Gelukkig heb ik daar niet al te veel last meer van.
Al met al was het afgelopen half jaar een periode van overleven, niet van leven. De Paclitaxel kuren (3x per maand), de bestraling met alle ellende, de (veelal ontstoken) uitzaaiing in mijn mond, een griepje..... mijn lijf en geest konden het niet meer aan. Heel langzaam ben ik uit het dal aan het klimmen, ik krijg weer wat meer energie. De chemo bleek ook zijn werk niet te hebben gedaan, wat zich uit in gerommel in mijn lever. Zit nu aan de tamoxifen, gelukkig heb ik daar (nog) niet veel bijwerkingen van.

Het besef dat er toch een eind aan het leven zit is ook weer eens binnengekomen. Ik ben me daar als palliatieve patiĆ«nt natuurlijk wel bewust van, maar zo lang alles goed ging kon ik dat vrij gemakkelijk "parkeren". Het overlijden van Zweef, de struggles van lotgenoten waar ik al langer contact mee heb, mijn eigen sores.... het gaat me niet in de koude kleren zitten. Ik heb behoefte om wat afstand te nemen van de kanker (voor zover dat gaat). En dat heeft me doen besluiten om te stoppen als moderator voor de Borstkankergroep. Ik heb het met heel veel plezier gedaan, maar merk dat ik het nu niet meer op de manier kan invullen zoals ik het zou willen. 
Ik zet mezelf even voorop, en hoop snel die positieve vibe weer op te kunnen pakken. Het weer hier op Mallorca gaat daar mooi aan bijdragen, heerlijk!

Liefs, Simone

 

9 reacties

Patricia en ik zullen je missen. Het was gezellig met z’n drietjes al klinkt dat gek over een borstkanker gespreksgroep natuurlijk šŸ¤—. Maar je weet wat ik bedoel. Je hebt zoveel mensen een hart onder de riem gestoken de afgelopen jaren met je warme berichtjes! Maar je hebt gewoon het beste gedaan wat je voor jezelf kunt doen nu. Gelukkig begin je langzaam uit het dal te kruipen en dat is je zo vreselijk gegund. 

Veel liefs, Ingrid 
 

Laatst bewerkt: 02/03/2026 - 18:07

Lieve Simone,

Complimenten dat je voor jezelf kiest. Bedankt voor al de jaren inzet voor de borstkankergroep hier. Ik wens je dat je snel weer helemaal uit het mentale dal bent. Persoonlijk vind ik dat het belangrijkste. Hoe slecht het fysiek ook gaat, zolang mijn koppie overwegend zonnig blijft gaat het goed met me. 

Liefs en dikke knuffel, Monique 

Laatst bewerkt: 04/03/2026 - 09:58