Database van herinneringen

Ik zag net een bericht voorbij komen met de zin:

I'm responsible for every memory she will ever have of him. 

Dat maakte iets in mij los en gaf me meteen inspiratie om weer wat te schrijven. 

Milou was jong bij het overlijden van Jeffrey, namelijk 10 maanden. Er zijn foto's en filmpjes van Jeff met Milou in die korte tijd samen. Maar ze zal dat moment later echt niet herinneren, alleen herkennen van de beelden. Er is haar gewoonweg te weinig tijd gegund om samen met haar papa herinneringen te maken.

Maar ik heb wel veel herinneringen aan Jeff. Wij waren precies 4000 dagen samen. Echt. Precies. Dat is bijna 11 jaar. Jeffrey is maar 33 jaar geworden, dus 1/3 van zijn leven waren wij samen. Over dat deel van zijn leven kan ik heel veel vertellen. De jeugdvrienden van Jeff en zijn ouders kunnen vertellen over het deel van zijn leven voor mij. Mijn familie en gezamenlijke vrienden kunnen mijn herinneringen aanvullen en vertellen over momenten dat ik er niet bij was. 

En collega's van Jeff hebben hun herinneringen ook gedeeld. In een boekje. Gericht aan Milou. Met foto's van en verhalen over Jeffrey. Tot op de dag van vandaag ben ik daar nog steeds dankbaar voor. Dat boekje heeft mij geïnspireerd om dat ook aan vrienden en familie te vragen. Vooral toen ik merkte dat sommige vrienden, die ook veel herinneringen aan Jeff hebben, uit mijn leven begonnen te verdwijnen.

Van verschillende mensen heb ik prachtige verhalen gekregen, aangevuld met foto's. Deze heb ik laten afdrukken op kaartjes en zitten in de Memorybox (die prachtige doos van stichting Komma). Zo kan Milou, als ze er nieuwsgierig naar is, altijd meer over papa lezen. Ook voor mij waren sommige verhalen en foto's nieuw en dus erg leuk om te lezen en zien. 

Zelf moet ik ook nog bepaalde herinneringen aan Jeff opschrijven en als kaartjes in de memorybox doen. Veel over haar papa zal Milou later ook wel hier lezen. Maar die memorybox voelt nog niet compleet zonder mijn aandeel. Ik denk eigenlijk dat die nooit compleet zal zijn. Er kunnen namelijk altijd verhalen bij. Ja, dit is een hint voor de mensen die Jeff hebben gekend. 

Voor de herinneringen die we nu maken ben ik al begonnen met schrijven. Achterop de foto's die thuis boven de bank hangen schrijf ik een korte herinnering. Deze foto's wissel ik regelmatig, dus zo ontstaat er als het ware een prachtige database met nieuwe herinneringen. 

Dus terugkomend op die rake opmerking: ik ben inderdaad verantwoordelijk dat Milou herinneringen aan haar vader heeft. Ik deel ze graag en met veel liefde. Maar ik hoop dat alle andere mensen die Jeff in zijn leven heeft gehad ook met alle liefde hun herinneringen delen.