In de stilte van de nacht vind ik de mooiste woorden

Ik heb al een tijdje in mijn hoofd zitten om hier mijn uitgesproken tekst van de begrafenis te delen. Ik heb er lang over getwijfeld, want het is iets intiems. Iets wat je alleen met de mensen dichtbij je deelt. Maar er staan nu veel andere mensen dichtbij mij, mensen die ik hier heb leren kennen, nieuwe collega's, nieuwe vrienden, dat ik dit toch wil delen. Want het vertelt veel over de band tussen Jeff en mij, over onze liefde. En ik kan daar niet vaak genoeg over praten en delen.

Dus hieronder, de tekst die ik voor Jeff heb geschreven. Tijdens één van mijn vele slapeloze nachten. In de stilte van de nacht vind ik vaak de mooiste woorden. 
Oh, en die camping waar ik het hier over heb? Daar ga ik dit jaar weer heen. De favoriete camping van Jeff (en daardoor stiekem ook die van mij).

05-10-2022
Elf jaar geleden leerde ik Jeffrey kennen tijdens Summerlake. De meeste mensen weten al precies waarom Jeffrey op me afstapte, dus dat verhaal laat ik maar in de lade. Die dag hadden we geen nummers uitgewisseld, maar ik kwam hem een week later in de kroeg weer tegen. Het voelde alsof het zo had moeten zijn.

Halverwege oktober nam hij me mee op date. Hij stond met een bos bloemen voor de deur. Dat was de eerste keer dat ik ooit van iemand bloemen kreeg. En ook direct de laatste keer dat ik van Jeffrey bloemen kreeg. In korte tijd leerden we elkaar heel goed kennen en werden we onafscheidelijk. 

Zo ging ik trouw elke week mee naar de voetbal, wat waren dat heerlijke zaterdagen! Veel doelpunten miste ik vanwege de gezelligheid in de dug-out, lekker warm onder de deken, en als er weer iemand op de grond lag keek ik al niet meer wie het was. Dat was 9 van de 10x toch wel Jeff. "Het valt wel mee joh" zei hij dan, "we hoeven het niet te laten checken, die knie is niks mis mee". Eindstand: de dag erna had Jeff een piepende brace om zijn knie en liep hij met krukken. 

Door de voetbal kregen we een geweldige vriendenkring. Met hen gingen we feestjes af, maar nog veel vaker uit eten. En dan natuurlijk wel in een restaurant waar je onbeperkt kon eten. Met diezelfde avond een escape room op de planning. Jeff hield zich dan altijd kéúrig aan de regels. Vooral aan de regel "wat vast zit, zit vast". Ik geloof dat ze in Houten het plafond goed vastgelijmd hebben na Jeffrey zijn komst. 

Thuis was Jeffrey eigenlijk altijd bezig. Stilzitten was niks voor hem. Zo ging hij in ons huis de trap schilderen en ik had nog gezegd dat hij wel de treden om en om moest schilderen. Ik kwam thuis en Jeff zat al uitgebreid te grijnzen. Je voelt het nu vast al aankomen.. niks om en om. "Ah joh, ik was zo lekker bezig," zei hij toen, "nu ben ik tenminste in één keer klaar." Tja.. Wat kan ik daar dan nog tegenin brengen? 

Lieve Jeffrey, ruim anderhalf jaar geleden kwamen we erachter dat ik zwanger was. Wat waren we blij! Helaas kwam er een paar maanden later een donkere wolk voorbij tijdens de zwangerschap. We kwamen erachter dat je ziek was en kregen klap na klap te verduren. Maar wat bleef jij ongelooflijk positief en sterk. Aan het eind van de zwangerschap kwam dan nog de stress erbij of je wel gezond bij de geboorte kon zijn. Gelukkig kwam Milou een aantal dagen eerder, precies tussen je behandelingen door. Ik heb je nog nooit zo trots gezien! Elke keer dat je over Milou vertelde zag je weer die trots, die glinstering in je ogen en begon je van top tot teen te stralen. 

In mei zijn we nog op vakantie geweest naar Italië. Naar een camping waar we al eerder geweest waren, maar waar je graag nog een keer naar toe wilde. Wat ben ik blij dat we dat nog hebben kunnen doen. Dat we samen onze liefde voor Italië hebben gedeeld met Milou.  

Je was een geweldige vader voor Milou. Dat zal je ook voor altijd blijven. Ongeveer twee weken geleden vertelde je me dat je het moeilijk vond dat je een vader van de video zou worden. Dat Milou straks geen herinnering aan je heeft. Maar ik beloof je dat dat niet gaat gebeuren. Ik zal haar alles over je vertellen en ik weet zeker dat hier genoeg mensen zijn die haar ook prachtige verhalen over jou kunnen en zullen vertellen. 

Mop, weet dat Milou en ik van je houden. Voor altijd. En eeuwig. En nog heel veel langer.

5 reacties

Lieve DittaArienne,

Wat heb je dit destijds mooi geschreven, ik kan me voorstellen dat iedereen hier stil van werd en wat zal het moeilijk zijn geweest om dit voor te dragen. Dit is een hele zware tijd voor je geweest, en ik proef jouw liefde voor Jeffrey hier uit. Deze liefde breng jij voort op je dochter Milou.

Tijd heelt alle wonden zegt men: herinneringen blijven. 

Dank je wel dat je dit deelt en ik hoop dat je herinneringen aan Jeffrey je op de been mogen houden. Samen met Milou kom jij er wel. Ooit vind je weer een stralende toekomst en daar zal Jeffrey altijd onderdeel van blijven.

Mijn complimenten

Lfs Frennie

Laatst bewerkt: 15/02/2026 - 11:36