Valentijn 2023
Vandaag de operatie, 3 jaar geleden.
Dan word je geopereerd aan je onderkant. Nou mooie Valentijn.
Daar hebben wij gelukkig niks mee. Hij is altijd mijn Valentijn 😊
De operatie liep uit. 2 uur zit je te wachten in dat prachtige OK jasje 🙈 waar geen drukkertje het deed. 😞
Dan begin je ook met een andere gynaecoloog oncoloog. Die van mij was nog in een OK . Halverwege kwam zij ook bij mij in de OK
Ze hebben het samen gedaan. 17,45uur werd ik op de uitslaapkamer gebracht.
Maar dat duurde lang. Na 1 uur werd ik een beetje wakker. Mijn man stond aan bed. Het eerste wat ik zei , ik ben misselijk.
Al snel gooide ik alles eruit. ( niet veel , ik had al 25 uur niet gegeten)
De anesthesist had vlak voor het einde nog een shotje extra gegeven. Ik begon wakker te worden tijdens de OK
Maar dat was toch teveel. Pas na 22 uur werd ik naar de slaapkamer gebracht.
Ik heb er weinig van meegekregen . Ik heb gezien dat mijn man bij het bed stond. Maar verder niet.
Smorgens om 7 uur werd ik pas echt wakker. Rond 8 uur kreeg ik ontbijt. Niet veel trek.
Ik had veel pijn. Kon mij amper bewegen. Wat viel het tegen.
Rond 10 uur kwam de gynaecoloog oncoloog langs. Ze kwam vertellen dat de OK goed was gegaan. En dat het normaal was dat het zeer deed.
Daarna kwam de verpleegster dat ik mocht douchen en dat ze dan de katheter eruit zou halen.
Nou dat deed zeer en er kwam een plasje bloed. Dat zou weggaan met douchen.
Ze verliet de douche. Maar ook de kamer. Met pijn en moeite gedoucht. Maar toen was ik draaierig ,maar geen verpleegster te bekennen . Ook de kamerdeur wagenwijd open. Daar sta je in je niks.
Sportbroekje aangetrokken en shirt en op bed gaan liggen.
Na ruim 1 uur kwam ze terug. 🤷♀️
Ze kwam vertellen dat de ontslagpapieren klaar lagen. En ik kon worden opgehaald. Ik schrok ervan.
Komt er serieus niemand naar die wond kijken ??
Geen temperatuur gemeten geen bloeddruk gemeten, geen zuurstofgehalte. Ik kon niet eens zitten. En dan een uur in een auto
Hoe dan. 🤷♀️
Ik kwam zowaar een keer voor mijzelf op.
Ik ga niet 🫢 Dat gaat niet.
Oooh Nou dat was eigenlijk een probleem. De papieren waren al klaar.
Dus ik zei dat ze dat eerst even hadden kunnen vragen.
Verdomd ik mocht een nachtje blijven.
De volgende dag was ik toch blij om naar huis te gaan. Niet omdat ik geen last had. Maar met gierende banden weg van hier.
En nu ik het weer vertel word ik er boos en verdrietig van.
Wat is het toch belangrijk om menselijk behandeld te worden. Zeker omdat het taboe kankersoort is.
Niemand van het personeel heeft gekeken of gevraagd hoe het gaat.
Bah wat een nare ervaring
13 reacties
Ik lees net je beide verhalen Wil, wat een ellende, wat een rot ervaringen. Geen stukje menselijkheid te bekennen. Het lijkt me ook best moeilijk om zoiets achter je te laten, hopelijk zijn de ervaringen daarna beter verlopen. 💕 Liefs Gerda
Ja gelukkig wel. De gynaecoloog oncoloog en radiotherapeut zijn schatten.
Heb ook totaal geen steun van de casemanager gehad.
Heb bij de intake alleen kennis gemaakt met haar. Dat viel wel tegen
Nou…,pffff
wat een verhaal.
Wat vooral bijblijft is niet alleen de pijn van de operatie, maar het gevoel erna. Alleen. Kwetsbaar. En niet gezien, net op het moment dat je het meest mens bent en het minst sterk hoeft te zijn.
Maar sterk ben je geweest, en das best iets om trots op te zijn.
Ik hoop dat je sindsdien wat betere ervaringen gehad hebt
xxx, Willy
Ja gelukkig wel. Ik weet ook dat als het terug komt ik niet meer op die afdeling kom. Ze zijn verhuisd naar Vumc
Ik was bij je vorige blog al verbijsterd, nu ben ik verpletterd. Ongelooflijk wat een horken in dat ziekenhuis. Wat krachtig dat je gezegd hebt niet naar huis te gaan. Hopelijk heb je ook hierover een klacht ingediend. Dit wil je toch niemand mee late maken!
Liefs, Monique
Jazeker. De gynaecoloog oncoloog heeft duizendmaal haar excuses aangeboden. En het bleef hetzelfde probleem. Flexmedewerkers, ze komen alleen om geld te verdienen.
Dikke pech dus
Nou, je hebt dan toch excuses gehad. Das beter dan niks
Heb in het begin van mijn kankercarrière eens een reeks chemo gekregen. Dat chemomengsel word speciaal gemaakt.
Dus je komt binnen, gaat in je zetel zitten. Krijgt een infuus geprikt, en dan wordt je aanwezigheid doorgegeven aan het labo, of waar dat mengsel ook aangemaakt wordt. En een uurtje later start dan de kuur.
Nou, een paar uur later zat ik nog altijd te wachten. Bleek dat ze gewoon vergeten waren om dat door te geven
Pff.
Kon er achteraf wel om lachen, maar intussen zit je daar toch maar.
Vind het zo slordig. Dan krijg je waarschijnlijk te horen , waar mensen werken worden fouten gemaakt.
Je komt er niet voor je zweetvoeten.
Herkenning in jou verhaal. Ik heb van 9 tot 14.00 uur moeten wachten vanwege uitloop van de operatie voor mij. Ze waren me zelfs vergeten. Uren gewacht in de wachtkamer terwijl ik niet kon zitten van de pijn. En na de operatie (rond 18.00 uur), gynaecoloog-oncoloog langs geweest, maar ik was nog maar half wakker, dus weet er nog weinig van. Ik mocht meteen naar huis als ik me goed voelde... ja...daag.. ik ga zo niet naar huis. Mag ik eerst ff tot mezelf komen, durfde me niet eens te bewegen. Dag erna wel controle wondjes en fysio langs geweest en hulp bij het douchen, dus dat was allemaal top. Voor hun is het niks, een van de vele operaties. Voor ons is het heel ingrijpend met blijvende gevolgen. Hier een beetje meer rekening mee houden zou fijn zijn. Toch.. 😘
Het blijft zeldzame (taboe) kankersoort. Ook bij het personeel . 400 vrouwen per jaar. En die verdeeld over 9 ziekenhuisen. Dus zoveel is het niet. Geenbroutine OK , want er is geen 1 dezelfde operatie.
Ben blij dat je de goede verzorging hebt gekregen. Dat maakt het een stuk gemakkelijker.
Ben benieuwd of ze het überhaupt tijdens de opleiding krijgen.
Wat naar voor je dat je zo behandeld bent op zo'n moeilijk moment in je leven. Je zou willen dat mensen die op die afdelingen werken (verzorgenden, maar ook administratief medewerkers) zich wat meer realiseren waar de patiënt doorheen moet. Je hoort toch wel vaker dat mensen geen goede ervaringen hebben. Ik hoop dat het voor jou inmiddels niet meer dan een slechte herinnering is.
Niene
Het zal moeten slijten. Zoals veel slechte herinneringen zijn 🙏