Olivia is Boos, Vervolg
Voor alle duidelijkheid, en voor wie het vorige blog gemist heeft:
ik heb onlangs een boze, officiële, aangetekende brief uit de hemel gekregen. Zo eentje met dossiernummer, dreigende toon en zinnen die je niet leest maar ondergaat. Blijkbaar had ik mijn hemelse verplichtingen wat laten versloffen, en daar kijkt men hierboven toch iets minder soepel tegenaan dan ik had gehoopt.
Mijn eerste reflex was uitleg. Terugschrijven. Nuanceren. Iets met leven, drukte, omstandigheden en goede bedoelingen. Maar pfff… uitleg werkt hier beneden al nauwelijks. Laat staan daarboven.
Na rijp beraad — en met rijp bedoel ik: drie keer herlezen, één keer gevloekt en daarna een cappuccino — heb ik besloten het anders aan te pakken.
Ik heb bloemen gekocht.
Lelies. Echte. Groot. Wit. Streng. Met daartussen een paar vergeef-me-nietjes, klein en onschuldig, alsof ze per ongeluk waren meegekomen. Dat leek mij inhoudelijk correct.
En daarna heb ik iets gedaan wat ik normaal vermijd:
ik ben persoonlijk naar de hemel gegaan om Olivia te spreken.
Geen brief. Geen mail. Geen formulier in drievoud.
Gewoon… gaan.
Wat daar precies gebeurd is, ga ik hier niet uit de doeken doen. Niet omdat het geheim is, maar omdat het hier niet past. Laat ons zeggen dat bloemen soms meer zeggen dan woorden, en dat sommige gesprekken beter niet publiek worden nagesynchroniseerd.
Wie wil weten hoe dat is afgelopen — en of mijn hemels dossier nog open ligt — die vindt het in Bericht van Hierboven.
Hier hou ik het voorlopig bij dit:
ik heb bloemen gekocht, ik heb mij verplaatst, en ik heb geleerd dat stilte soms de enige vorm van verzet is die werkt.
En ja…
Olivia leeft nog.
4 reacties
Er zit een blogje in mijn hoofd, zou mij benieuwen wat Olivia hier van zou vinden alsmede een heleboel andere mensen. Maar twijfel om hem op te pennen. Gaat hier over, de laatste tijd hier in nl nogal in op spraak gebedsgenezer hier weten ze gelijk wie ik bedoel. Denk mensen tegen het hoofd te stoten als ik hem blog dus maar niet.Olivia zou met mij ook niet blij zijn zal ik maar zeggen.
Nou, lelies zijn prachtige bloemen! Al is de aronskelk mijn lievelings maar die wordt calla lelie genoemd, dus dat leunt wel bij elkaar aan.
Prachtig hoe je vergeet-me-nietjes naar vergeef-me-nietjes omtovert. Dat je daarmee Olivia laat smelten, kon niet anders.
Als ongehoorzaamheid verlies betekent, dan hoop ik dat vergeving terugvinden mag betekenen.
Nou godsamme ,ze heeft je laten boeten zeg,en dat terwijl je zulke mooie bloemen had uutgezocht zorgvuldig en passend ,pfftt willy ik heb gewoon te doen met je 🫂🫂
Het is maar goed dat je het geheim van naar de hemel opstijgen niet aan 0ns openbaart. Ik ben bang één keer boven te zijn de weg terug niet meer te kunnen vinden. Als het de laatste reis is maakt dat niet uit. Maar als het een tussentijdse opstijging is om verhaal te halen of uitleg te geven zullen de achterblijvers denk ik in verwarring achterblijven. Ze zullen denken: Hij is toch een man van de klok nooit te laat, waar blijft hij nou.