Een Nieuwe Waterkoker
Ik heb een nieuwe waterkoker.
Een moderne. Zo eentje met een display. En knopjes. En beloftes.
Laat ik meteen eerlijk zijn: het was een cadeautje. Van zoonlief. Voor nieuwjaar.
Pfff.
Het is lief bedoeld, dat weet ik. Echt. Maar ik heb iets tegen cadeautjes uitwisselen. Altijd al gehad. Dat systeem waarbij je iets krijgt waar je dankbaar voor moet zijn, nog voor je goed en wel weet wat je ermee aan moet. Dankbaarheid met een strik errond.
Die gewoonte hadden we jaren geleden netjes afgeschaft. Iedereen opgelucht. Geen stress. Geen verwachtingen. Geen cadeaubonnen die ergens onderin een lade blijven liggen tot ze verlopen zijn.
Maar ja. Schoondochterlief. Die heeft dat gebruik weer liefdevol ingevoerd. En kijk, je wil ook geen spelbreker zijn. Dus je glimlacht, zegt “oh, amai”, en doet alsof dit precies was wat je altijd al miste in je leven.
En zo stond ik daar. Met mijn nieuwe waterkoker.
Vroeger was een waterkoker iets eenvoudigs. Je zette hem aan, hij begon te grommen als een tevreden kater, en even later had je heet water. Punt. Niemand verwachtte intelligentie van dat ding. Het had één taak in het leven en voerde die uit met stille waardigheid.
Maar deze waterkoker keek mij aan.
Vijftien graden. Actuele temperatuur.
Alsof hij wilde zeggen: “Zo. Dit weet ik alvast. En nu jij.”
Ik pakte de handleiding erbij. Zo’n boekje dat alles zegt en tegelijk niks. Vol pijltjes, symbooltjes en icoontjes die vermoedelijk ontworpen zijn door iemand die nog nooit zelf water heeft gekookt. Er stond nergens: “Druk hier. Wacht. Klaar.” Nee. Alleen een pijltje naar de temperatuurknop.
Ja. Dat was nu net het probleem.
Ik drukte op de temperatuurknop. Niks.
Nog eens. Het scherm lichtte iets helderder op. Hoopgevend, maar inhoudelijk leeg. Zoals een verkiezingsslogan.
Ik drukte op start. Honderd graden begon te pinken. Pinkend. Onrustig. Alsof hij zelf ook twijfelde of hij hier wel aan wilde beginnen. Ik drukte opnieuw. Een vierkante cirkel verscheen. Of een cirkel met een identiteitscrisis. Hij draaide. Of twijfelde. Ik twijfelde mee.
Ergens tussen drukken, wachten, nog eens drukken en weer wachten begon ik te vermoeden dat dit toestel niet bediend wilde worden, maar benaderd. Dat er een juist moment bestond. Een heilige seconde. Te vroeg? Pech. Te laat? Begin maar opnieuw.
Ik schakelde ChatGPT in. Slim ding. We hebben samen al van alles doorploegd, van filosofie tot eindigheid, en de dood besproken alsof het een afspraak bij de kapper was. Maar nu… nu begon hij het ook lastig te krijgen. Hij had het plots over “modi”, “toestanden” en “tijdvensters”. Alsof mijn waterkoker een kerncentrale was.
En toch was ik, vreemd genoeg, een beetje gerustgesteld.
Dit lag niet aan mijn chemobrein.
Dit lag aan een wereld die zo graag slim wil zijn dat ze het eenvoudige niet meer vertrouwt.
Ik heb het toestel ondertussen min of meer onder de knie. Soms. Als de sterren goed staan en ik exact op het juiste moment druk. Elke keer voelt het als een kleine overwinning. Niet omdat ik heet water heb, maar omdat ik het toestel heb overleefd.
En toch verlang ik dan hevig naar vroeger. Naar toestellen met één schakelaar. Aan of uit. Geen display. Geen piepjes. Geen waterkoker die eerst mijn vertrouwen wil winnen voor hij zijn werk doet.
Want die goeie ouwerwetse fluitketel…die floot gewoon.
En als je er niet naar luisterde, floot hij nog harder.
En dat is toch eigenlijk een bijzonder goed systeem, niet?
13 reacties
Absoluut, en zo gaan we fluitend een ander jaar in en soms huilend . Staan vlak naast elkaar fluiten huilen.
Flip Fluitketel had zeker zijn charmes. Eenvoud domineerde. Geen twintig knopjes, geen vijf displays. Gewoon op het fornuis en koken maar !
Of zoals jij het zegt, één knopje. Laat dan de koker zijn werk maar doen. Eenvoud primeert.
Marc.👍👍
Oh goss echt zo een cadeau waarvan je denkt wat moet ik ermee maar vaarvan je zegt dank je wat een mooie ,ik had ook zon geavanceerd ding ,maar ach hij was te zwaar 🙈nou heb ik een kleine simpel aan en uitknop fijn zo 😄
Hoe een lief bedoelde geste voor irritatie kan zorgen. Ik gaf vroeger graag cadeaus en was dan oprecht verdrietig toen mijn ouders zeiden dat het niet meer mocht. Omdat zij niet wisten wat kopen. Ja ok, maar je geeft geen cadeau om iets terug te krijgen toch... Nu zorg ik dat ik af en toe iets lekkers meebreng. Zonder dat er een speciale gelegenheid is (buiten oudjaar dan). En dat vinden ze wel heel ok, want het heet niet "cadeau". En ik kan toch geven. Want geven is ook fijn!
En wat knopjes betreft: hoe meer hoe liever. Al geniet ik evengoed van heet water door een filter gieten en zien doorsijpelen. Geef mij maar een mix tussen ouderwets en modern, ik kan van beiden genieten. Hopelijk heb je je oude waterkoker nog niet weggedaan, zodat je die stiekem kan gebruiken als de nieuwe je te hard frustreert!
Nou, uiteindelijk gebruik ik de nieuwe op dezelfde manier als de oude Gewoon opzetten en klaar.
De enige verbetering is dat ik de temp digitaal kan aflezen. Bij de oude moest ik met de hand eens voelen of ie nog warm genoeg was.
Ik heb nu dramatische visioenen van mr Willy die zijn vingers in kokend water dompelt...!!! Nu, die moderne dingen zijn vaak gewoon ouderwets met wat opsmuk. Als uw cappucino nog maar lekker smaakt!
Cappucino is nog lekker. Maar al die temp instellingen zijn gewoon nutteloze gadgets.
Alles beneden de 100° is gewoon te koud als je d'r een flinke scheut melk bijdoet.
dus pff.
En voor hetgeen die gekost heeft heb ik er drie andere, gewone, die hun werk even goed doen
Herkenbaar Vlaamse vriend......ik kom er meestal ook uiteindelijk wel uit met daarbij een hoop gevloek, getier en geraas, mij wel toevertrouwd nu ik weer ouderwets Jilles 1.0 ben inclusief testosteron die bijna 5 jaar onmeetbaar was. Nu is ie weer iets van 17.
Toch maar weer aan de hormoontherapie? Nou nee en je weet waarom maar door die hormoontherapie werd ik niet zo snel boos. Ik voel me nu ook niet weer echt Jilles 1.0 maar meer Jilles 1.5 .......
Wij hebben een simpele waterkoker. Eén knopje indrukken zonder iets anders te hoeven instellen. Leve de eenvoud!
Waar ik het meest lastig voor was was dat die temp knop niet reageerde. Bleek dus dat je eerst op de startknop moest drukken.Die begon dan te pinken. 2 seconden lang. En tijdens die twee seconden, en alleen dan, reageerde die temp knop.
Nou , en dat staat dus nergens in die handleiding. Pfff.....
Nou zit er vaak in de doos een tot A12 opgevouwen A0 blad met een beschrijving in 153 talen in een lettergrootte die je zonder loep niet kunt lezen. Zo'n gebruiksaanwijzing is voor eenmalig gebruik, want die krijg je nevernooitniet meer opgevouwen, dat die nog in de doos past. De betreffende tekst die hoofdzakelijk bestaat uit waarschuwingen wat je absoluut niet mag doen kun je het beste uitknippen en de rest wegdonderen. Soms staat daar ook nog een verhandeling van de volgorde van bediening van de knopjes.
Wat ik meer zorgelijk vind, is dat je de waterkoker moet verbinden met het internet, zodat de koker jou een seintje kan geven wanneer het water theewaardig is, ondanks dat je pal naast het apparaat staat. Ik vermoed dat de extra instellingen zijn om een plens water van exact de juiste temperatuur te bereiden, zodat de thee optimaal haar aroma kan assimileren. Is er ook een optie om de temperatuur van het glas en de soortelijke massa daarvan in het bereidingssysteem te programmeren? Dat zou namelijk een waardevolle toevoeging zijn van zo'n smart water cooker.
We hebben het nog niet gehad over de gebruikelijke bijlage van onvermijdelijke kado' s, de kassabon voor garantie, of om te ruilen als je al een flip fluitketel hebt voor een echt praktisch kado, zoals een dispenser automaat voor oploscapucino.
Ik begreep dat je behalve de kleine zakjes er ook in bulk kan worden geleverd. Bigbag of tankauto.
Hahahaha
Hoe gekker kunnen we t allemaal maken met elkaar...en weet wel het is natuurlijk altijd de consument die er om vraagt...
Van de blog lig ik al dubbel, van jouw reactie ga ik nog een keer door midden… dat past nooit meer in mijn oorspronkelijke format 🤣🙈❤️
Ik lig dubbel Willy… gauw die fluit op de ketel doen, voordat het gaat misten in m’n huisje 😮💨🤣❤️