Hopeloze gevallen

Soms denk ik dat ze hierboven met een vergrootglas naar mijn dossier kijken. “Hopeloos geval,” staat er dan waarschijnlijk in rode inkt bijgeschreven. Niet omdat de artsen me al hebben opgegeven,die smeden nog steeds dapper nieuwe plannen , maar omdat er momenten zijn dat ik mezelf amper bijeen kan rapen. Het geheugen laat steken vallen, de hormonen gieren als pubers op een schoolfeest, en ik ben soms zo moe dat ik zelfs geen zin heb om mijn cappuccino te roeren. En dat, zeker in de hemel, wordt ernstig genomen.

Olivia had het nog even aangekeken, maar na mijn vlieglessen en harpkuren was de maat vol. Ze ging op zoek naar een patroonheilige die mij nog kon redden.

Eerst probeerde ze Sint-Antonius, die van de verloren voorwerpen. Alleen… die man zit al maanden overspannen thuis. Zijn wolk ligt vol onafgehandelde dossiers: sleutels, brillen, trouwringen. Hij kan de stroom niet meer aan. “Niet geschikt,” zei Olivia droog.

Daarna klopte ze aan bij Sint-Jozef. Vroeger gewoon een timmerman, maar intussen had hij zijn zaakjes aardig opgeschaald. Geen krukjes of keukenkastjes meer, nee, tegenwoordig deed hij complete wolkenrenovaties. Helaas was hij net verwikkeld in een gigantische verbouwing, en zodra je hem aansprak, begon hij te orakelen over isolatiemateriaal, draagconstructies en bouwvergunningen. Ook afgevallen.

En zo kwam ze uit bij de Heilige Rita: patrones van de hopeloze zaken. Na mijn hemelse blunders vond Olivia dat ik daar perfect bij paste. Zelf had ik zo mijn twijfels. En terecht.

Rita deed nochtans haar best: bloemen die openbloeiden, meren zonder rimpels, goddelijk licht. Resultaat: ik hoorde eendenkak, voelde mijn aambeien en zag vooral opvliegers. Uiteindelijk liep ze weg met een kruisje vast in haar kapsel en een klacht bij de engelenvakbond.

Sint-Pieter was kort: ik word voortaan beschouwd als “experimentele casus”. Rita kreeg een kapsalonbonnetje, ik een triangel in plaats van een harp.

Wie precies wil weten hoe ik de patrones van de hopelozen zelf hopeloos heb gekregen, vindt het hele verhaal in mijn bundel Bericht van Hierboven.

9 reacties

Beste Willy, hoe krijg je zulke mooie verhalen toch verzonnen? elke keer als ik je tegenkom op de berichten lees ik met aandacht wat we nu weer mee gaan maken in je leven. het gekke is dat ik elke keer weer veel vitaminen aangevoerd krijg met je hersenspinsels. dan kan ik er weer ff tegenaan, heerlijke verhalen steeds opnieuw, prachtig leesvoer. Ikzelf ben ook al bijna 8 jaar met deze rotaandoening behept maar ondanks de ellende van bestralingen en hormoonkuur en andere lichamelijke ongemakken en de haljaarlijkse PSA spanningen nog onmeetbaar is wordt ik steeds een "gewoner"  mens. dat komt ook door jouw onbevangenheid en bijzondere kijk op het leven. mede door jouw hersenspinsels ga ik bijna  fluitend elke dag op pad, mooi toch? Door mijn optreden is het voor mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen ook een leuk leven, pluk de dag zou ik zeggen en heel veel dank voor jouw inspiratie die mij en velen deugd doen!!! Vooral op de been blijven en genieten van elke dag zolang het ons is gegeven.

Henkie

Laatst bewerkt: 16/09/2025 - 12:57

Heerlijk verhaal toch alweer en weer zo goed verzonnen!

Wanneer je ooit eens echt in de hemel zal komen, hopelijk niet te vlug, lopen daar vele kale heiligen rond. Inclusief Sint-Pieter. Want die heiligen hebben zich allemaal de haren uit het hoofd getrokken !

En de Heilige Rita...die zou aan mij ook een vette kluif hebben...

Willy, Neerlands en Vlaanderens hoop in bange dagen.

Marc.👍👍

 

Laatst bewerkt: 17/09/2025 - 09:40