de dag voor de (weer)operatie

De spanning stijgt, het lijkt erger dan vorige week. Het "ding" zoekt een weg naar buiten, een soort punt, pimpelpaars.  Sam kan niet meer lekker zitten. Zit het op zijn billen? Nee, onder zijn arm, maar waar moet je die arm laten? Het is een soort Popeye spierbal, alleen aan de verkeerde kant. Het wordt echt tijd. Maar dan ook weer de spanning van wat het is. Ik ga uit van het kwade. We doen niks eigenlijk. Zelf ben ik weer mobiel en kan weer zonder krukken wandelen, dus de boodschapjes wandelend doen. Vanmiddag weer naar het gasthuis, zo fijn dat dit er is. 

Ik wens iedereen een goede zondag.

5 reacties